มันไม่ใช่เวลาว่างแบบนั้นครับ 

มันเป็นแบบว่า เป็นโปรเจคที่ต้องยื่นขอ ต้องมีคนควบคุมดูแลอะไรแบบนี้เลย ถ้าจำไม่ผิดนะ

20% เอาไปทำโปรเจคที่ชอบครับ ก็คือทำงานนั้นหล่ะครับ ไม่ใช่เล่นได้ครับ

น่าจะรวมแล้วนะครับ ดูจากลักษณะเครื่องดูดฝุ่นน่าจะใช้พวกเรื่องเป่า/ดูดลมแทนได้ด้วย ต่อให้ใช้เครื่องดูดฝุ่นแท้ ๆ ก็น่าจะใช้แบบถูก ๆ ได้ด้วย

ท่าจะไม่ง่ายขนาดนั้นครับ เพราะช่วงถามตอบตอนท้าย มีคนชี้ประเด็นนี้เหมือนกัน

แต่วิศวกรบอกว่า ที่เห็นด้านฝั่งผู้ชมที่ดูเหมือนว่างๆนั้น จริงๆแล้วมันมีด้านที่ไม่เห็นเป็นส่วนที่พลิกหน้าจากตรงกลาง (ตำแหน่งหกนาฬิกา) ไปจนถึงอีกฝั่งของเล่มครับ

แต่ไอเดียนี่บรรเจิดมาก ถ้านำไปต่อยอดปรับปรุงให้อัตราทำหน้าหนังสือยับเยินให้ดีกว่านี้ได้น่าจะทำตลาดได้ดีทีเดียว (45% จาก 50 เล่มเยิน)

คิดง่าย ๆ คือ มาทำงาน 5 วัน ทำงานหลักสี่วัน ทำโปรเจค 1 วันครับ

ถ้าลองย้อนกลับไปดูมีโปรเจคมากมายที่พัฒนาขึ้นมาถึงขั้นเป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัท ... เช่น ... (ถ้าจำไม่ผิด) GMail เป็นต้น

2 ใน 8 มัน 25% นี่หว่า ทำไมคิดได้ผิดอย่างน่าเกลียด

แต่ก็ตามที่บอก มันคือทรัพย์สินของgoogle ไม่ใช่พนักงาน

ไม่มีอะไรรับประกันครับ สำหรับหนังสือที่มีค่ามาก ๆ ก็ควรใช้มือพลิกตามปรกติ

แต่ถ้าเป็นหนังสือที่แค่เก่ามาก ๆ จนไม่มีต้นฉบับดิจิตอล แต่มีจำนวนมากอยู่ (เช่นแบบเรียนเก่า ๆ อายุสัก 10 ปี) ผมว่ามีอัตราเสียสูงหน่อย (อาจจะสัก 5%-10%) ก็น่าจะยอมรับได้อยู่นะ

อันนี้เป็นแค่ต้นแบบ 45% ผมว่าก็ไม่เลวนะ ยังปรับปรุงได้อีก

เรื่องนั้นที่มักโดนตัดจบตรงที่ว่านาซ่าเสียเงินไปเยอะแต่รัสเซียใช้ดินสอแทนน่ะเหรอครับ

That is a hoax. Carbon in pencil is cause of fire.

จริงๆ ทั้งคู่ใช้ดินสอธรรมดาตั้งแต่เริ่มโครงการ แต่เพราะดินสอไม้ ต้องเหลาเกิดขี้ดินสอไม้ซึ่งไหม้ไฟได้ และการใช้งานก็อาจเกิดใส้ดินสอหักซึ่งสามารถทำให้เกิดการลัดวงจรได้ อเมริกาภายหลังเลยเปลี่ยนมาใช้ดินสอกด แต่ก็ยังมีเศษอนุภาคกราฟไฟต์ซึ่งมีความเสี่ยงให้ลัดวงจรได้

แต่เมื่อบริษัทเอกชนวิจัยปากกาอวกาศขึ้นเอง โดยไม่ได้รับเงินทุนจากใคร บริษัทก็เสนอให้ NASA ลองใช้ แต่สุดท้ายทั้งอเมริกาและรัสเซียก็ซื้อทั้งคู่