ก็ขายอะไหล่ไง อาจตั้งราคาอะไหล่แพงหน่อย แล้วให้ใช้ได้เฉพาะอะไหล่แท้ ไม่สามารถใช้อะไหล่ทดแทน หรือของเทียบได้ แล้วทำกำไรจากการขายอะไหล่ โดยทำกำไรตั้งแต่ชิ้นแรกเลย เพราะคุณไม่ต้องซื้อเครื่องใหม่ สามารถเปลี่ยนอะไหล่เองได้ แต่ถ้านำอะไหล่ทุกชิ้นมาคิดราคารวมกันเพื่อนำมาประกอบใหม่มันก็จะมีราคาสูงกว่าการซื้อราคาเครื่องใหม่พอสมควร เป็นศิลปะของการตั้งราคาล้วนๆ เลย

ไม่ต้องห่วงหรอก ยังไงก็มีกำไร เพราะมันก็จะมีคนที่ยอมซื้ออะไหล่เปลี่ยนเอง กับคนที่ซื้อเครื่องใหม่ไปเลยเพื่อให้ได้ spec ใหม่ๆ ถ้าถามว่าผมเอาแนวคิดนี้มาจากไหน ก็คล้ายๆ ของ Raspberry PI นั่นแหล่ะ ตัวบอร์ดอาจราคาไม่แพง แต่อุปกรณ์เสริมกำไรเพียบ เป็นหลักการขายทั่วไปในธุรกิจค้าปลีกที่เขานิยมเอาของถูก หรือของ margin น้อยมาล่อ เพื่อไปซื้อของที่ทำกำไรสูงๆ เพิ่มตอนเราแวะเข้าไปตามกลยุทธของเขา แนวคิดแบบเดียวกัน มันเป็นวิธีเล่นกับสัญชาติญาณดิบของมนุษย์ ที่พอเข้าไปซื้ออะไรแล้ว ก็มักจะหยิบของอื่นที่ไม่ได้ตั้งใจแต่แรกแล้วว่าจะซื้อ ซึ่งของที่ไม่ตั้งใจนี่แหล่ะกำไรสูงกว่าปรกติเยอะ ทำไมผมถึงรู้ เพราะผมเคยทำงานห้างค้าปลีกมาก่อน คอยนั่งวิเคราะห์กำไรให้เจ้าของเขานั่นแหล่ะ

ฝรั่งเราเรียกว่าวิชา Strategic management มั้ง แต่ผมเรียนรู้มาจากประสบการณ์ที่เจ้านายเก่าเขาให้โอกาสผมเข้าทำงานในตำแหน่งนั้นพอดี ก็เลยได้วิชานี้มา ส่วนใหญ่ผมจะเรียนรู้จากนายเก่าซะเป็นส่วนใหญ่ เพราะผมจะเลือกนายที่มีแนวคิดก้าวหน้า หรือมีประสบการณ์ในสิ่งที่ผมอยากได้ในการเลือกเข้าทำงานเพราะโดยส่วนใหญ๋ผมจะไม่ได้ผ่านวิธีการสัมภาษณ์ แต่จะโดนถามว่าสนใจทำงานนี้ไหม มีอยู่ครั้งหนึ่งผมเลือกเข้าทำงานกับเจ้านายที่เปิดบริษัทเยอะแยะเต็มไปหมดน่าจะเกือบ 80 บริษัทมั้ง มีคนเก่งๆ มารวมกันเป็นจำนวนมาก เพื่อเรียนรู้ว่าเขาจัดการได้อย่างไร ในการบริหารเครือข่ายเยอะขนาดนั้น ซึ่งผมก็ได้อะไรมามากมาย ทั้งๆ ที่ช่วงสุดท้ายผมแทบทำงานแบบไม่รับเงินเดือน แต่ขอรับเป็นเปอร์เซ็นต์ หรือรวมจ่ายภายหลัง แต่ผมก็ทำเพราะมันมีเรื่องที่ผมสนใจอยู่พอดี คือ สนใจว่าว่าเราจะบริหารบริษัทที่กำลังจะเจ๊งได้ยังไง 555 แต่ความรู้นี้ก็เล่นเอาผมเสียเหลี่ยมไปหลายล้านเลยล่ะ แถมทำสุขภาพย่ำแย่ไปพอสมควร แต่ก็ได้สิ่งที่ผมสนใจกลับมาด้วย นั่นคือวิชาการ Landing ปล่อยให้งงเล่นๆ ไม่เฉลยด้วยว่าคือวิชาอะไร แปลกไหมล่ะ