ในมุมมองของผม มันทำให้เกิดความอยากครับ ทำให้รู้สึกว่าต้องตามให้ทันครับ ซึ่งทำให้เราต้องใช้จ่ายไปอย่างสิ้นเปลืองเกินเหตุ แต่ผมก็คิดอีกมุมว่า ถ้าไม่มีมันผมคงอยู่อย่างลำบากพอดูครับ
ส่วนความเสี่ยงของผม คือผมชอบแชต ติดแชต แม้ขณะขับรถ ซึ่งบางครั้งเจ้าเสียง Alert มันกระตุ้นให้เราต้องตอบ ณ เวลานั้นให้ได้ แม้ว่าจะทำอะไรที่เสี่ยงอยู่ เช่นขับรถอยู่ก็ตาม ซึ่งผมก็ต้องพยายามคิดว่า ไว้ค่อยตอบก็ได้ครับ และมีอีกหลายๆอย่าง ผมมีอาชีพเป็นผู้บรรยายด้วยครับ ซึ่งก็ต้องปรับตัวให้ทันกับเทคโนโลยีด้วยครับ เพราะปัจจุบันการบรรยายก็ต้องรับสภาพว่า คนส่วนมากจะก้มหน้าและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานั่งแชตไม่ก็เปิดแอพ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ผู้ฟังบรรยายไม่ได้ฟังนะครับ เค้าก็รับฟังความปกติ แต่ความใส่ใจอาจจะน้อยลงหรือ อาจจะไม่มีสมาธิในการฟังก็ได้ เพราะบางครั้งในเวลาที่ผมนั่งเป็นผู้ฟังก็จะติดการยกโทรศัพท์ขึ้นมาแชตเช่นกันครับ

เห็นจะเป็นการที่ต้องควบคุมกิเลสตัวเองนี่แหละคือเรื่องยุ่งยาก

สำหรับมือถือ การที่ต้องชาร์ตแบตทุกวัน เพราะกลัวแบตจะหมดตอนที่จำเป็นมันน่าเบื่อมากครับ ส่วนอีกเรื่องคือมันแย่งสมาธิครับ โดยเฉพาะเรื่องที่ทำนั้นน่าเบื่ออย่างการอ่านหนังสือ(สอบ) แต่ถ้าเป็นเรื่องสนุก ๆ อันนี้ผมลืมมือถือ/คอมพิวเตอร์ไว้ข้างหลังได้สบาย ๆ

ยิ่งทำอะไรได้เร็ว = รอไม่ได้ = ไม่มีความสุข
มนุษย์ไม่เคยมีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองมี

ทำให้ง่อยเปลี้ยเสียขาบ้าบอคอแตกครับ

เคยกดกันปุ่มเดียวก็เสียวได้ พอปุ่มพัง ระบบเจ๊งก็ทำอะไรกันไม่ถูกเลย

ลองนึกถึงหนัง iRobot ที่นางสาวเอก (เข้าใจว่ายังไม่ได้แต่งงาน) พยายามออกคำสั่งเสียงกับเครื่องเล่นแผ่นนะครับ ... อารมณ์ประมาณนั้น

บอกตามตรง "วุ่นวายไปหมด" ครับ

It cause double-work from people who don't understand technology.

ถ้าอยู่ในโลก Opensource แล้ว Dev ไปด้วย ชีวิตโคตรยุ่งยาก

นอกนั้นไม่ยุ่งยาก แต่วุ่นวายแบบข้างบนครับ

จำอะไรๆ น้อยลง เพราะมีเครื่องมาช่วยจำเต็มไปหมด