มาแบบน่าสนใจเชียว

เพื่อความอยู่รอดครับ

ทุกวันนี้มนุษย์เห็นเครื่องมือ (เช่นวิทยาศาสตร์) สำคัญกว่าเป้าหมาย (คือความสุข)

เหมือนกับช่างปลูกบ้าน อยากได้ฆ้อนและสิ่วชั้นเลิศ มากกว่าอยากได้บ้านสวย

ถึงแม้มันจะเป็นเหตุปัจจัย แต่เราโดนบังจนหลงประเด็น

เรียกว่าถูกเครื่องมือบังเป้าหมาย

ยิ่งไปกว่านั้น ความสุขที่เกิดการเสพทางตา หู จมูก ลิ้น และกาย ยังไปบังความสุขทางใจ

และความสุขทางใจก็ไปบังความสุขสงบ

มันบังกันหลายชั้นจนลืมไปหมดว่าเป้าหมายที่แท้จริงคืออะไร

ความสุข คืออะไร (What is happiness?)

แล้วเราวัดมันได้ยังไง ถึงได้รู้ว่ามันลดลง (How do we measure happiness?) มันวัดได้รึเปล่านะ แล้วความสุขของแต่ละคนมันจะเทียบในอัตราเดียวกันได้หรือเปล่า

คิดว่าไงครับ :)

_________________pawinpawin | blog

ตอบยากครับ คำถามที่ถามมาออกแนวปรัชญามากๆ แต่ที่แน่ๆ ผมตอบได้ข้อนึงครับ มนุษย์ไม่ได้มีสมองใหญ๋ที่สุดครับ (แม้จะเทียบกับน้ำหนักตัวก็ตาม) ^^ แอบนอกประเด็น 55+

ป.ล. เห็นด้วยกับคุณ wd ครับ เดี๋ยวนี้เราลืมจุดหมายปลายทางกันหมดแล้ว มัวแต่ไปสนใจสิ่งรอบข้างระหว่างทางมากเกินไปครับ

เทคโนโลยีไม่ผิด คนใช้มันในทางที่ผิดนั่นแหละที่ผิด!?!

ค่อนข้างสุขนะ สุขบ้างทุกข์บ้างผสมกันไป

โลกไม่เคยขาดความทุกข์ ความทุกข์เป็นของจำเป็น เหมือนความเจ็บปวด สัมผัส ร้อน-เย็น

โลกที่มีแต่ความสุข มันอุดมคติเกินไป ไม่มีหรอก ยังไงความทุกข์ต้องปรากฏอยู่ตลอดกาลแหละ

7blogger.com

Lost Generation I am part of a lost generation and I refuse to believe that I can change the world I realize this may be a shock but “Happiness comes from within.” is a lie, and “Money will make me happy.” So in 30 years I will tell my children they are not the most important thing in my life My employer will know that I have my priorities straight because work is more important than family I tell you this Once upon a time Families stayed together but this will not be true in my era This is a quick fix society Experts tell me 30 years from now, I will be celebrating the 10th anniversary of my divorce I do not concede that I will live in a country of my own making In the future Environmental destruction will be the norm No longer can it be said that My peers and I care about this earth It will be evident that My generation is apathetic and lethargic It is foolish to presume that There is hope. ... ส่วนที่เหลือ เค้าจะพูดต่อว่าไง แนะนำว่าต้องเข้าไปดูที่นี่

ชีวิตมันช่างสิ้นหวังครับ

กิเลสและความไม่รู้จักพอ

อย่างที่เค้าบอกว่า ความตายคือการหมดกรรม ก็จริงอย่างที่เค้าบอกจริงๆ

แต่ผมยังไม่อยากตาย ยังคงอยากติดอยู่กับกิเลสและความไม่รู้จักพอต่อไป

ไม่มีทุกข์จะรู้จักความสุขรึ
สุขมากกว่าทุกข์ก็ดีหนักหนา

สุข/ทุกข์แต่ละคนไม่เหมือนกัน
เอาตัวชี้วัดแบบนับไม่ได้ไปเทียบกับตัวชี้วัดประเภทนับได้มันไม่ค่อยถูกซักเท่าไหร่

ความสุขอยู่ที่ใจครับ

รวยล้นฟ้า แต่ยังละโมบไม่พอใจกับสิ่งที่มี ก็หาความสุขไม่ได้
จนติดดิน แต่พอใจกับสิ่งที่มี แค่นี้ก็มีความสุขแล้วครับ

หลายครั้งเราวัดความสุขจากตัวเราเองน่ะครับ
ใครๆ ก็เลยพูดได้ว่าไม่เห็นไกลเลย ความสุขนั้นก็อยู่ที่ใจเราเอง
เอาเข้าจริงๆ เราลืมมองไปว่าดัชนีความสุขไม่อาจดึงออกมา
จากตัวอย่างเดี่ยวๆ อย่างเราได้

มองดูอย่างยุติธรรมเราก็จะเห็นว่าสิงสาราสัตว์ ภูเขา แม่น้ำ ทะเล มหาสมุทร
ทุกๆ อย่างไม่ได้มีความสุขเพิ่มขึ้นเลย
มันต่างกำลัง suffered เพราะสิ่งที่เราพยายามตักตวงจากมัน
ใช่ครับ เราตักตวง "ความสุข" ใส่ตัวของเราเอง เมื่อเราไปเที่ยวทะเล
แล้วเราก็ก่อมลภาวะขึ้นอีกก้อน ทั้งระหว่างทางที่เราขับรถไปที่นั่น
และทั้งระหว่างที่เราอาศัยอยู่ที่นั่น

ยิ่งไปกว่านั้นมนุษย์เงินเดือน (เงินเดือนต่ำๆ)
ความสุขเขาเพิ่มขึ้นจริงๆ หรือครับ? ฝ่ายหนึ่งรักคนที่ให้เงินเขาได้
อีกฝ่ายทักท้วงเพราะเพิ่งนึกออกว่าเงินเหล่านั้นอาจจะมาจากกระเป๋าของเขาเอง
แล้วเราก็ทะเลาะกัน แล้วก็มีฝ่ายหนึ่งแพ้ ฝ่ายหนึ่งชนะ ฝ่ายไหนไม่รู้ล่ะ
แต่เราต่างรับผลกระทบของกันและกันอยู่ ณ ขณะนี้

กลับไปตอบคำถามของเจ้าของกระทู้
ผมสงสารคนสมัยนี้ครับ และคิดว่าเราต่างคนต่างไม่ได้มีความสุข
เพิ่มขึ้นเลยแม้สักนิดเดียว

ยิ้ม ทานอาหารที่มีประโยชน์ แล้วก็ออกกำลังกาย คิดดี ทำดี พูดดี แล้วก็ฝันดีด้วยครับ

ดีครับดี มีกระทู้ให้ชวนคิดเช่นนี้

My Blog / hi5 / Facebook / Follow me

มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเรา ว่าจะทำตัวอย่างไง
------
Unlimited Asian Music (ดูเอ็มวี ไทย, เกาหลี และญี่ปุ่น ฟรีๆ)

ยิ่งผมโตขึ้นความสุขยิ่งน้อยลงครับ

รู้แต่ว่าความสุขบางแบบนำความทุกข์มาให้ แต่ความทุกข์บางอย่างก็สามารถเป็นแหล่งทำให้เกิดสุขได้ครับ