เรื่องกฎกติกาในการสอบนี่คงต้องถามมหาลัยโดยตรงครับ ถามตรงนี้ไปต่อให้ฟลุ๊คมีคนรู้ก็เอาไปใช้อ้างอิงอะไรไม่ได้นะครับ

โดยส่วนตัวผมแนะนำให้เขียนภาษาอังกฤษ ถ้าอ่านเข้าใจแสดงว่าพอเขียนมั่วๆ ได้
ให้เขียนให้พอเข้าใจและมีความหมายไม่กำกวม ถ้าคนตรวจไม่ใช่พวกเหยียดผิวคนasia (ซึ่งก็ไม่น่าใช่ เพราะมหาลัยอยู่ในประเทศไทย) ก็ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่ ถ้ามีปัญหาเข้าไม่ได้เพราะภาษาอังกฤษไม่ถูกหลักนี่คือ คนตัดสินใจให้เข้าไม่ให้เข้า ใจคอโคตรคับแคบเลยครับถ้าเป็น case นั้น อย่าไปเข้าเลยดีกว่ามีมหาลัยอื่นให้เรียนอีกเยอะ (ยกเว้นสอบวิชาภาษาอังกฤษนะครับ)

เตือนไว้นิดนึงว่าเวลาติดขัดปัญหาอะไร เราพุ่งชนปัญหาด้วยความพยายามเพียงอย่างเดียวไม่ได้ หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่วิธีที่ efficient นะครับ บางทีวิธีการมันผิดตั้งแต่แรก ถ้าพยายามทำแบบเดิมๆ ด้วยวิธีการผิดๆ (หรือวิธีการที่ไม่ดี) เหมือนเดิม ผลมันก็ไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่ครับ

ถ้ามีปัญหาเกี่ยวกับภาษาอังกฤษ คุณจะพยายามยังไงครับ? ถ้าจะพยายามอ่านหนังสือเรียนภาษาอังกฤษ ทำข้อสอบภาษาอังกฤษ เข้าคอร์สเรียนภาษาอังกฤษ มันอาจเป็นการพยายามที่สูญเปล่าก็ได้ เพราะถ้ามันใช้ได้ผลคุณคงไม่มีปัญหาเรื่องนี้ไปตั้งนานแล้ว (ของที่ใช้ได้ผลดีกับคนๆ หนึ่ง ไม่จำเป็นต้องได้ผลดีกับทุกคน)

เรื่องภาษาอังกฤษนี่ แนะนำเลย หาเรื่องอื่นที่ตัวเองชอบ (แต่ละคนไม่เหมือนกัน) ชอบดูหนัง ดูอนิเมะ อ่านการ์ตูน อ่านนิยาย ให้ทำเป็นภาษาอังกฤษ เช่น ไม่ซื้อหนังที่มี subtitle หรือ เสียงไทย (อย่าเอาแบบที่ปิดเปิดได้นะครับ ซื้อแบบที่ไม่มีมาตั้งแต่แรก และต้องเป็นเรื่องที่ตัวเองชอบด้วยนะ) ถ้าชอบหนังเกาหลีก็ซื้อแบบไม่มี subtitle ไทยครับ เอามาดู (สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ซื้อแบบไทยมาดูด้วย) เรื่องแรกๆ อาจไม่ค่อยหนุก หรือ กุกกัก นานๆ เข้าจะเข้าที่เองครับ ถ้าเรื่องที่ชอบคือหนังให้ดูคนเดียวครับ เพราะช่วงแรกเราจะกด pause เพื่อเปิด dict บ่อยมากๆ

ถ้าชอบเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับภาษาโดยตรง ให้ไปเถียงฝรั่งตามเว็บบอร์ดเกี่ยวกับเรื่องนั้นครับ ได้ผลเหมือนกัน
แต่ช่วงแรกๆ เราจะโดนบ่นบ้างตามโอกาส (สืบเนื่องจากภาษานี่แหละ)

ความรู้บนโลกนี้ ถูกบันทึกไว้เป็นภาษาไทยแค่กระจิ๊ดเดียว ช้าหรือเร็วคุณก็ต้องรู้ภาษาอื่นๆ อยู่ดี ถ้าคุณคิดจะ รู้เรื่องเจ๋งๆ กว่าคนไทยโดย average นะครับ

อาจารย์ผมบอกว่า อีกภาษาที่สำคัญคือภาษาคณิตศาสตร์ (ซึ่งเป็นภาษาที่ผมไม่ค่อยถนัด) เวลาเขาจะ describe ประกฏการณ์อะไรง่ายๆ พวกนักวิชาการชอบ describe ไว้เป็นภาษาคณิตศาสตร์ครับ เวลาผมจะทำความเข้าใจอะไร ก็ชอบแปลภาษาคณิตศาสตร์ เป็นภาษาคนทั่วๆ ไปก่อน (บางทีผมก็เซ็งอยู่เหมือนกัน เรื่องโคตรง่ายเลย เขียนให้อ่านโคตรยาก แต่เขาเขียนกันอย่างนั้นเพื่อไม่ให้เกิดการโต้แย้งนะครับ)

ภาษาคณิตศาสตร์ ไม่ใช่วิชาคณิตศาสตร์ เหมือนที่เราเรียนในสมัยมัธยมนะครับ คนที่เก่งวิชาคณิตศาสตร์ (เก่งโดย relative) อาจมีบ้างที่ไม่ค่อยเข้าใจภาษาคณิตศาสตร์ แต่คนที่เก่งวิชาคณิตศาสตร์จริงๆ (เมพ) แทบทุกคนเข้าใจภาษาคณิตศาสตร์เป็นอย่างดีครับ ถ้าจบปริญญาตรีก็คงเห็นภาษานี้ผ่านตามาบ้างแล้ว บางทีต้องตีความราวกับตีความกฎหมายเลยใช่มั้ยครับ

สุดท้ายนี้แม้ผมจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับบางมดเลย ก็ขอให้คุณโชคดีทั้งเรื่องภาษาและเรื่องหาที่เรียนในแบบของตัวเองนะครับ

อ่อนมากนี่ระดับไหนครับ ถ้ายัง "สื่อสารรู้เรื่อง" ก็ลองคุยกับอาจารย์ดูครับ เท่าที่เห็นส่วนมากถ้าระดับที่อาจารย์จับใจความได้ว่าตอบอะไรไปก็น่าจะพอไหว แต่ถ้าระดับที่เขัยนมาแล้วเดาไม่ออกเลยว่าจะบอกอะไรคงลำบาก

ผมเรียนอยู่ครับ ตั้งแต่ ป ตรี ยัน ป โท

ของ ป โท นี่ สิ่งที่เป็นภาษาอังกฤษคือ เอกสาย สไลด์ ข้อสอบ แบบฝึกหัด บลาๆ
พูดง่ายๆ คือ สิ่งที่เป็นภาษาไทยคือ อาจารย์พูดไทย เราพูดไทย ข้อสอบภาษาอังกฤษ แต่เราเขียนตอบภาษาไทยได้ครับ(ซึ่งน่าจะเขียนตอบภาษาไทยกันหมด)

ส่วนที่ยังไม่แน่ใจ เพราะตอนนี้พึ่งเรียน ป โท ได้ปีเดียวคือ สมัย ป ตรี เนี่ย เวลาพรีเซ้นโปรเจคจบ จะต้องพูดภาษาอังกฤษ แต่ทำเอกสารยังภาษาไทยอยู่

อีกเรื่องคือจะจบ ป โท ได้ ต้องสอบภาษาอังกฤษต่างๆ ให้ผ่านเกณฑ์เช่น TOEIC 600+ เป็นต้นครับ

ตอนผมเข้าไปเรียนโทวิศวฯ คอมฯ บางมด แรกๆ ผมก็เกร็งตอนสอบเหมือนกันครับ แต่เอาเข้าจริง เขียนภาษาอังกฤษแบบแค่อ่านแล้วตีความออกมาได้ก็พอ แต่ที่สำคัญคือเกณฑ์ที่จะเรียนจบครับ ของวิศวฯ คอมฯ บังคับผล TOEFL มากกว่า 500 คะแนนขึ้นไปเท่านั้น ไม่รับคะแนนอื่น ส่วนนี้ทำคนติดค้างมาเยอะพอสมควรครับ