** Mark ไว้ก่อนเลยว่า ทั้งหมดเป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัว

ที่ดีที่สุดเลย คือรู้ให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเชี่ยวชาญในทุกอย่าง(หรือมากที่สุด)ที่รู้ คือมันไม่ใช่กฏธรรมชาติที่ตายตัวเหมือนกฏเรื่องแรงโน้มถ่วง ไม่ได้กำหนดว่าความเป็นไปได้มีแค่ 2 อย่าง 1. รู้ครอบคลุมไว้หลายเรื่องแต่ต้องไม่เชี่ยวชาญสักเรื่อง กับ 2. เชี่ยวชาญแค่เรื่องใดเรื่องหนึ่ง แล้วเรื่องอื่นไม่รู้เรื่องเลย อะไรทำนองนี้ถูกมั้ย?

แต่ถ้ามันฟังดูเป็นคำแนะนำที่ห่างไกล และน่าท้อสำหรับการเริ่มต้น
อยากชวนให้คิดอย่างงี้ว่า

การที่จะรู้หลายเรื่องโดยที่สิ่งที่เรารู้ส่วนใหญ่มันอยู่ในแค่ระัดับ average มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องเลวร้ายอะไร ทั้งยังอาจจะดีอีกด้วย คนพูดอะไรมาเราก็รู้เรื่อง แต่นั่นเป็นในมุมมองของการศึกษา แต่ถ้ามองในโลกของการแข่งขัน หรือธุรกิจ คุณสมบัติแบบนี้มันเป็นอะไรที่จำกัดโอกาสในการแข่งขัน ทั้งยังเป็นกำแพงที่สูงชันสำหรับการพัฒนาเติบโต
เพราะนั่นหมายถึง คุณอาจจะสามารถประกาศออกไปได้ว่า คุณสามารถทำได้ทั้ง A B C และ D แต่สิ่งที่คุณทำได้นั้น มันมีใครอีกหลายๆ คนก็ทำได้เหมือนๆ กัน ไม่ว่ามันจะอยู่ในคนๆ เดียวกัน หรือกระจายไปหลายๆ คน ซึ่งในมุมมองในการแข่งขันนั้น ในตลาดหรือเป้าหมายที่มีปริมาณจำกัด แต่มีผู้เล่นหรือคู่แข่งมากเนี่ย มันเป็นการลดโอกาสในการชนะของเราลงไป ถ้าคุณสมบัติหรือความสามารถมันเท่าๆ กันไปซะหมดเลย คนที่จะได้งาน น่าจะหมายถึงคนที่ให้ความคุ้มค่ากับเงินได้มากที่สุด ซึ่งในมุมมองนี้ก็คือ ราคาถูก จะเห็นว่ามันเป็นเรื่องที่น่่าเศร้า เพราะนอกจากเราจะมีโอกาสน้อยแล้ว โอกาสเดียวที่เราจะชนะหรือได้งานมันคือเราต้องราคาถูกที่สุด และในระยะยาว การที่เราจะได้แต่งานราคาถูกเนี่ย มันจะเป็นปัญหาในการที่เราจะขยับขยาย พัฒนา และเติบโต

ทีนี้ถ้าหันมามองเรื่องการศึกษาอะไรเพียงอย่างเดียวให้เชี่ยวชาญไปเลย ข้อดีของมันก็คือถ้าเราสามารถจะเชี่ยวชาญอะไรสักหนึ่งอย่างจนทำให้มันเกิดเป็นภาพในตลาดไปเลยว่า ถ้าเรื่องนี้ต้องเป็นเรา ถึงแม้ scope ของตลาดจะแคบลงมา แต่ไม่มีคู่แข่ง(หรือถ้ามีก็น้อยมาก) มันแทบจะหมายความว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่มีใครสักคนเกิดความต้องการลักษณะนี้นั่นหมายถึงเราได้งานแล้ว แต่ข้อเสียก็คือในตลาดขยาย เราจะแข่งได้ยาก เพราะคุณสมบัติ serve ได้แต่ niche

เพราะงั้น ถ้าผมสามารถแนะนำอะไรได้ ผมอยากเสนอให้ลองมองเรื่องความเชี่ยวชาญในเครื่องมืออะไรสักอย่าง โดยที่เครื่องมือนั้นสามารถนำไปใช้ได้โดยตรงหรือประยุกต์ไปใช้กับเครื่องมืออื่นๆ ได้ไม่ยากนัก ซึ่งในโลกที่เห็นกันเป็นกระแสหลัก บางคนเลือก .NET และหลายคนเลือก Java ในมุมมองที่ว่ามัน cross-platform หรือถ้าจะมองตัวเลือกที่นอกกระแสออกมา ช่วงนี้ก็เห็นหลายคนมุ่งประเด็นไปที่ Ruby แต่ส่วนตัวผมชอบ Python :)

PS. โทษทีนะครับ ยาวไปหน่อย

ผมว่าเริ่มศึกษาจากสิ่งที่ตัวเองสนใจที่สุดไล่ไปทีละอย่างก็ดีนะครับ การศึกษาหลายๆอย่างพร้อมๆกันบางทีมันต้องการความรู้พื้นฐานมากเหมือนกับฐานปิรามิด ซึ่งหากคุณศึกษาเอาทุกเรื่องๆจริงๆนี่คงเอาการอยู่ แต่หากไล่ไปทีละอย่างและเห็นว่ามีสิ่งไหนที่หน้าสนใจแล้วยังไม่รู้ ก็ค่อยๆศึกษาต่อเพิ่มไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็จะได้ผลที่คล้ายๆกันแต่ไม่เสียเวลาหลงทาง (น่าจะ Optimum?)

PoomK

โดยส่วนตัวผมว่า คุณน่าจะเปิดใจให้กว้างรับรู้ข้อมูลให้มาก หลักๆน่าจะแบ่งเป็น Client/Server, Web Application, Networking, Security, OS (Unix/Linux) ต้องรู้จัก,หรือเคยได้ยินบ้าง เพราะคุณต้องยืดหยุ่นและปรับตัวได้ เพราะเดี๋ยวนี้ตลาดกว้างและหลายหลายมาก การที่คุณมีวิชาความรู้/โลกทัศน์ที่คับแคบ ไม่ตรงที่บริษัทที่คุณไปสมัครงานต้องการ ก็ออกจะยุ่งยากสักหน่อย แต่ให้มีทักษะบางด้านที่โดดเด่นสักหน่อยเพื่อที่ใช้ "ขาย" ตัวเองได้

ส่วนภาษาและเครื่องมืออะไรนั้น ตอบแทนไม่ได้มั้งครับ แต่ละยุคสมัยก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ตอนโน้น Form/Client ถัดมาอีกนิด CGI มีอีกนิด VB6, ASP, JSP, PHP, ... ว่าไปเรื่อย การที่คุณจะชำนาญตัวใดตัวหนึ่งต้องอาศัยเวลาครับ และที่น่าเศร้าใจคือต่อให้คุณศึกษาให้ตาย ถ้าไม่ได้ทำงาน(รับจ้าง)จริงๆ แทบหมดความหมายเพราะเป็นแค่ "ของเล่น" เท่านั้นเอง เพราะเวลาทำงานในบริษัทจะมี framework มาช่วยงานอีกต่างหากครับ

แต่เหนือสิ่งอื่นใด logical/systematic thinking, basic concept พื้นฐานต้องแน่น และมีความใผ่รู้หรือกระหายที่จะเรียนรู้อย่างแรงกล้า อ่านหนังสือ TextBook ภาษาอังกฤษอ่านออกได้ครับ
เพราะถ้าคุณมีพื้นฐานเหล่านี้ดี ภาษาก็เพียงเป็นเครื่องมือในการแสดงออกของความคิดคุณเท่านั้น
ถ้าคุณพื้นฐานไม่ดี ระบบที่พัฒนาก็ไม่ดีตาม แต่ถ้าคุณพื้นฐานดี เรียนรู้เครื่องมือใหม่ๆจากตำราต่างประเทศได้เลยครับ

และยิ่งกว่านั้น ภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นๆที่ไม่ใช่ภาษาไทย ต้องพอสื่อสารได้เป็นอย่างน้อยครับ จะเป็นแต้มต่อที่ดีในการสมัครงาน จริงๆนะ

Basic - Pascal - C - VB - C++ - Java - PL/SQL - VB.Net - ASP

ตามความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ

ควรศึกษามันหลายอันอย่างคร่าวๆ เพื่อให้รู้กว้างๆว่าแต่ละอันมันเป็นยังงัย (อันนี้แล้วแต่ความขยัน)
แล้วควรจะศึึกษาอะไรสัก 1-2 อันที่ตนเองสนใจให้มันค่อนข้างเชี่ยวชาญ โดยครอบคลุมถึงตัวอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย เช่น Database, Web Server, Network programming เป็นต้น

เวลาทำงานจริงอาจจะไม่ได้ใช้ที่ชอบ และบางทีที่เคยชอบมันก็เปลี่ยนแปลงไป

structural programming หมดแล้วล่ะครับ
ตัวไหนก็ มี learning curve ที่พอๆกัน (แต่แนว opensource อาจจะมีมากกว่าชาวบ้านหน่อย)
ผมว่า มองในมุมกลับกันดีกว่า..... อยากเป็นอะไร ก็ศึกษา อันนั้น
เช่น อยากเขียนเว็บ อยากทำ desktop app. , mobile app. แล้วมุ่งทีละจุด

แต่ถ้า จะเน้นด้าน gaming ขอร้อง!!!อย่ามาใช้ java เลย (ยกเว้นเกมบนมือถือ)

หาอาจารย์คู่ใจ อาจารย์ทำอะไรก็ทำด้วย มีเวลาว่างอยากทำอะไรก็ทำ อย่าจำกัดตัวเองไว้แค่ 1 ปี ไม่ใช่ว่าเรียนจบจะหยุดเรียน มันเป็นแค่การเริ่มต้นการเรียนนอกห้องเรียนอย่างเป็นทางการ

เลือกในสิ่งที่ชอบที่สุดรักมันที่สุดครับ ผมเชื่อว่า คุณจะไปได้ไกลที่สุดและมีความสุขด้วย ถ้าทำในสิ่งที่คุณรัก เรื่องอื่นๆ ก็เพียงแต่อย่าปิดกั้น รับไว้เรื่อยๆ เดี๋ยวความรู้ก็จะกว้างขวางออกไปเอง คุณมีเวลาเรียนรู้ตลอดชีวิตแหละครับ ไม่ใช้แค่หนึ่งปี สู้ๆ