นี่มันก็คุณสมบัติพื้นฐานของโปรแกรมเมอร์โดยทั่ว ๆ ไปอยู่แล้วนี่ครับ ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นนนน

- ถือว่า Share ละกันครับผมไม่รู้ว่าคุณไปเจออะไรมาแบบคนข้างบนบอกแหละครับ แต่ที่ผมทำงาน ทำ 8 ชั่วโมง ต่อวัน

ถึงว่างก็ไม่มีใครนั่งเล่นเกมหรอกครับ อาจจะทำอย่างอื่นสบายๆ (ผมจะอ่าน Twitter กับ ดู code open source ใหม่ ๆ) แต่ส่วนมากไม่ค่อยว่าหรอกครับเพราะเราทำงานกันเป็นชั่วโมง
- เร่ื่องการศึกษาหาความรู้นั้นมันต้องหาเอง ไม่มีใครหาให้หรอกครับ อาจมีแนะนำบ้าง แต่ถ้าหาเองย่อมได้มากกว่าอยู่แล้ว

สุดท้ายจากประสบการณ์ ของผม "ไม่มีใครสนใจความตั้งใจของคุณหรอก เขาสนใจผลงานที่เกิดจากความตั้งใจมากกกว่า" Bill Gates.

ไม่ดีก็หาที่ใหม่ไปเรื่อยๆ ครับอย่าเสียเวลา

ผมชอบงานที่ทำนะครับ สนุกออกเหมือนเล่นเกมปริศนา

เรื่องการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆนี่ก็สนใจ แต่เรียกว่ารักหรือชอบคงไม่ได้ อยากเป็นแต่ไม่อยากเรียน
คือถ้าเรียนรู้เพื่อเอามาใช้จริงนี่โอเคนะ มันเหมือนเป็นภาคบังคับต้องทำ ก็ทำได้ เรียนไป อ่านไป ลองไป ได้ทั้งวันแหละ ไม่กลัวงานที่ไม่เคยทำ ไม่กลัวที่จะต้องเรียนรู้

แต่ถ้าเรียนเองด้วยความสนใจนี่เป็นอีกเรื่องเลย อ่านไปได้นิดเดียวก็ขี้เกียจ แตกต่างกันเยอะมาก

มันต้องมีการ Relax บ้างครับ ความรู้มันใหม่มันขึ้นอยู่กับตัวเรามากกว่าครับว่าเราจะหามันได้มากแค่ไหน ไม่มีใครบังคับให้เราหาความรู้ใหม่ๆนอกจากตัวเราหรอกครับ

มีครับ บริษัทที่ผมอยู่ มีงานที่ท้าทายมาก ๆ เลย
ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ อยู่เสมอ ซึ่งเป็นสิ่งที่ ในไทยไม่ค่อยมีใครทำ

ที่บริษัทที่ผมทำก็ไม่มีใครว่างนั่งเล่นเกมส์นะครับ อย่างมากก็เปิด Facebook บ้างเวลาตึงๆ แต่ส่วนใหญ่ทุกคนก็รู้จักหน้าที่และมีความรับผิดชอบดีครับ เรื่องแบบนี้คงเป็นวัฒนธรรมขององค์กรและคนที่ทำงานอยู่มากกว่าครับ ถ้ารู้สึกไม่สบายใจกับสภาพในบริษัทที่เป็นอยู่ก็ลุกขึ้นมาทำอะไรบางอย่างสิครับ ยกตัวอย่างที่ผมเองก็เคยทำมาแล้ว คือที่บริษัทผมไม่จำกัดเวลาเข้างาน แต่ต้องทำงานให้ครบ 8 ชม. จึงทำให้เพื่อนร่วมงานชอบเข้างานสายกัน จนหลังๆเข้างานกันสายมากจนต้องทำงานถึง 2 ทุ่มจึงจะครบ 8 ชม. ผมจึงประชุมกับทุกๆคนในทีมว่าเรามาปรับวิธีการทำงานกันเถอะ (ให้เข้างานก่อน 10 โมง ใครมาหลัง 10 โมงปรับ ชม.ละ 10 บาท) ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วยและรู้สึกเหมือนกันอย่างนี้มานานแล้ว แต่ไม่มีใครลุกขึ้นมาเป็นผู้นำเท่านั้นเอง

ธรรมชาติของงานบริษัทก็มีผลนะครับ อย่างบริษัทที่งานเป็น Routine ก็อาจจมีบางช่วงว่างงาน แต่งานที่บริษัทผมเป็นลักษณะ Project base และ Research Base จึงไม่ค่อยมีว่างงานหรอกครับ แถมช่วงนี้ขาดคนมากๆ ยิ่งไม่ว่างเข้าไปใหญ่ (นี่ก็แวะเข้ามา blognone เพราะมาประกาศหาคน)

แต่ถ้ารู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงองค์กรมันยาก ก็เปลี่ยนที่ทำงานเถอะครับ เพราะสภาพแวดล้อมมันมีผลต่อนิสัยของเราจริงๆ ถ้าเราอยู่ในที่ที่กระตือรือร้นเราก็จะขยันไปด้วย แต่ถ้าเราอยู่ในที่ที่ทำงานเหยาะแหยะเราก็จะหย่อนยานตามครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ อย่าเพิ่งท้อแท้ครับ

เอาเวลาว่างมาเล่นเกมส์ผิดเหรอ เคยนึกถึงคนทำงานบริษัทเกมส์บ้างใหม?

ก็พอเข้าใจนะ (ถ้าเหมือนกับที่เจอมา)
เพื่อนร่วมงานไม่ใฝ่รู้เท่าไร เวลาศึกษาอะไรก็ไม่มีเพื่อนบ้าไปด้วยกัน
ไม่มี comment มีแต่คำถามว่าทำไปเพื่ออะไร มีไว้ทำไม

เช่น
อธิบายเรื่อง protobuf ให้ฟัง ก็จะถามว่า delimiter ก็ทำได้ทุกอย่างแล้วอะไรงี้
พออธิบายก็ ได้คำตอบมาว่าไม่เห็นจำเป็น
สิ่งที่มีอยู่แล้วใช้ได้แล้วก็ใช้ไป จะไปคิดโน่นคิดนี่ทำไม

ชีวิตการทำงาน น่าเบื่อโครตๆเลยแบบนี้