ถ้ามีผลงานมีแน่นอนครับ ผมเคยเจอคนนึง ตำแหน่ง Programmer เงินเดือน start ที่ 25500

ผมว่าลองไปขอคำแนะนำกับอาจารย์ครับ ว่าพอจะมีทุนช่วยไหม ยังไงจบมาก็มีภาษีดีกว่าคนที่ไม่จบอยู่แล้ว

ระหว่างรอเวลาช่วงรอเรียกสัมภาษณ์ (ถ้ารู้จักส่ง resume ไปบ้างแล้วนะ) ยอมนอนน้อยลงหน่อย แล้วทำเว็บด้วยความสามารถที่ตัวเองทำได้ ปั้นขึ้นมาสักอัน ถ้าคุณมีความสามารถเจ๋งจริง คุณก็มี port งานดีๆ ไว้เสนอเวลาสัมภาษณ์

ชีวิตคนเรามีขึ้นมีลงครับ ซวยนานหน่อย แต่เด๋วเรื่องดีๆ ก็เข้ามา อย่าเอาแต่ร่ำร้องว่าโดนอะไรมา ตอนสมัครงานเค้าไม่สนใจหรอกครับ และบางทีถ้าผมเป็นเจ้าของ บ. และมีตัวเลือก ผมไม่เลือกคนดวงซวยเข้ามาทำงานด้วยหรอกครับ (อย่างดีก็ส่งงานให้เป็น jobs ไป) จะว่าเลวร้ายหรืออะไรก็ตาม แต่ลูกน้องผมต้องมีกินมีใช้เหมือนกัน จะรับใครสักคนต้องคิดดีๆ ครับ :)

อาจจะต้องรับงาน freelance ไปก่อนครับ หรือรวมกับเพื่อนเปิดรับไปด้วยกันเลย งานก็อาจจะสบายขึ้นหน่อย

ตอนนี้ผมกำลังเรียนราม แต่ทำงานประจำแล้ว เงินเดือนสูงกว่านโยบาย ป.ตรี ของเจ๊ปูครับ (วุฒิมัธยม) เคสของผมนี่เพราะมีลูกค้าที่ทำงานกับผมแนะนำเข้าไป เลยโชคดีหน่อย

สรุปคือผมเป็น Freelance แล้วก็ได้งานประจำเพราะเป็น Freelance เนี่ยแหละ

ลองติดต่อมาที่ userนี้@live.com ดูครับมีงานให้ทดสอบดูครับ เป็น Freelance ถ้าคุณไหวคุณก็เรียนไปด้วยได้สบายครับ

ถ้าเราไม่ดิ้นรน ไม่พยายามสุดชีวิตก่อน (ในทางที่ถูก) จะถอดใจไปดื้อๆ ก็น่าเสียดาย ชีวิตมันต้องสู้ครับ

คือในฐานะที่ทำงานมาหลายปีดีดัก ถ้าเป็นไปได้หาทางเอาใบปริญญาตรีมาคุ้มหัวสักหน่อย คิดเสียว่าเป็นใบผ่านาทางเพื่อโอกาสในอนาคต แม้ไม่ใช้ตอนนี้แต่สักวันหนึ่งคุณอาจจะได้ใช้มัน ด้วยความที่คุณมาก็ค่อนทางแล้ว จะทิ้งไปเลยก็น่าเสียดาย

ผมไม่ในใจว่าคุณอยู่ปีไหนแล้ว ถ้าอยู่ระหว่างปีสาม ลองปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษา บอกแกตรงๆนั้นแหล่ะว่าประสบปัญหาทางการเงิน บอกแกตรงๆไปว่า ผมมาได้ถึงขนาดนี้แล้ว ผมอยากเรียนให้จนได้ปริญญาบัตรมากอด เพื่อแกจะแนะนำหาช่องทาง เช่นอาจจะเป็นทุน หรือการกู้ยืมเงินเรียน รวมถึงการโอนย้ายสถาบัน ถ้ายังหาช่องให้ไม่ได้เอง ก็รุกให้ได้ว่า ต้องปรึกษาใครได้บ้าง อย่านิ่งเฉย นี่มันชีวิตเรา

แล้วอย่าไปคิดว่าไม่มีใครช่วย ไม่มีใครป้อนให้เรา ไม่มีใครบอกเรา ชีวิตจริงเป็นอย่างนี้แหล่ะ "ขนาดตัวเอง ยังไม่ปกป้องสิทธิ์ตัวเอง แล้วใครที่ไหนจะมาช่วยเหลือเรา"

มี 2 เหตุผลที่ผมจะจ้างคนที่ยังเรียนไม่จบ

1. คุณเก่งกว่าคนจบปตรี
2. เงินเดือนที่ต้องจ่ายให้คุณน้อยกว่าคนจบป.ตรี

ถ้าดูแล้ว 2 คนเก่งพอๆกัน ผม play safe รับคนจบป.ตรีไว้ก่อนดีกว่า

freelance ก็ไม่ได้สบายนะครับถ้าไม่มี connection ครับ

สิ่งที่ผมเสียใจทกวันนี้คือเรียนไม่จบครับ ออกมาทำงานก่อนแล้วไม่กลับไปเรียน
ไปหลงเชื่อคนทีที่เค้าหลอกใช้งานเราครับ แรกๆดีใจครับเรียนไม่จบแต่ทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ได้เดือนเป็นหมื่น แต่ทำงานให้ตายยังไงก็ตันครับเดี่ยวนี่ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วครับ วันดีคืนดีรับ ป.โท มาเป็นหัวหน้าเราซะงั้นอีก
เพื่อนๆผมและหลายๆที่ช่วงเค้าเรียนผมช่วยทำโปรเจคให้ติวให้ รับทำโปรเจคจบให้เค้า
ผ่านไปจากตอนนั้นถึงตอนนี้เงินเดือนเหยียบแสน แสนต้นๆกันหลายคนครับ เห็นเค้าแล้วมามองตัวเองตอนนี้ก็เศร้านั่งตกงานครับหางานก็ยาก
แค่เราไม่มี ป.ตรี ก็เหมือนเรากุนแจไขประตูออกไปที่ดีๆหลายๆที่ได้
ถ้าผมมี ป.ตรี ชีวิตอาจจะมีทางเลือกมากกว่านี้ก็ได้ครับ

ทุกวันนี้ผมยังวางแผนกับไปเรียนอยู่เลยครับแต่ด้วยภาระมันมากขึ้น มันก็ยากมากครับที่จะกลับไปได้

ยังไงคุณเรียนปี3แล้ว กัดฟันอีกนิดเดียวครับ หาทางเอาให้จบครับ ออกมาทำงานแล้วยากที่จะกลับไปเรียนได้ครับ
เอาใจช่วยครับ

ผมเชื่อว่าบริษัทส่วนใหญ่(เกินกว่า 80%)ในไทยนั้นยังคงต้องการ "คุณวุฒิ" และ "วัยวุฒิ" ขั้นต่ำตามที่ตำแหน่งนั้นต้องการ เพราะอย่างน้อยมันเป็นเครื่องยืนยันว่า "คุณ" มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะบอกได้ว่าผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำจากสถาบันใด สถาบันหนึ่งกำหนดไว้ โดยที่เป็นตัวบอกได้ว่าเพียงพอจะรับเข้ามาทำงานในตำแหน่งนั้น ๆ ไหม (เรื่องการทำงานเป็นอีกเรื่องหนึ่ง)

ถ้าเป็นบริษัทใหญ่ ๆ นั้นลืมไปได้เลยครับ! เพราะขนาดคนจบ ป.ตรี หรือแม้แต่คนมีประสบการณ์ที่มี reference ก็มีเรื่องของผลการเรียน + สถาบัน (บางที่) + ผลงานที่ขณะเรียนหรืองานที่ผ่านมา (ถ้ามีก็ถือว่าดี) เอามาพิจรณาด้วย

ถ้าเป็น บ.ขนาดกลาง ถึงเล็ก ก็อาจจะพอมีทางถ้าไปพร้อมกับผลงานที่พิสูจน์ได้ว่าคุณทำเอง และดีพอที่ บ.นั้น ๆ จะเห็นเป็นรูปประธรรมมากกว่าจากการบอกเล่า นั้นขึ้นอยู่กับว่า HR ของบ.นั้น ๆ จะส่งใบสมัครของคุณไปถึงฝ่าย IT หรือไหมด้วยน่ะครับ แต่ถ้ารู้จักก็อาจจะขอให้แนะนำจะช่วยได้ในระดับหนึ่ง

ถ้าเป็น Freelance ก็หางานรับงาน อาจจะเป็นจากงานของ นศ. ตามสถาบันต่าง ๆ หรือหาจากใน web ต่าง ๆ แต่ reference ที่จะให้ดูนั้นก็ต้องมีน่ะครับทำเป็น blog, เป็น web ก็สุดแล้วแต่ เพื่อให้คนเข้ามาดูผลงานที่ผ่านมาได้ @จขกท. บอกว่าหายไป อันนี้ต้องทำใหม่ครับ ไม่งั้นเราจะไม่มีน้ำำหนักไปคุยกับใครได้

ผมมีรุ่นน้ิองที่เรียนไม่จบ(ซะที)แต่ก็มีงานทำมีตำแหน่งเป็น Programmer ในบริษัทขนาดกลางมีเงินเดือนประมาณ 2X,XXX ครับแต่ว่าน้องเค้ามี "ผลงาน" เอาไปให้ดู ตอนแรก ๆ ก็ดู happy ดีแต่หลัง ๆ เริ่มมีปัญหากับ HR ครับในแง่ต่าง ๆ หลาย ๆ อย่าง จนในที่สุดก็ต้องโดนบีบให้ออก เพราะไม่มี "ใบ" ตามคุณสมบัติครับ สุดท้ายก็ต้องมารับงานเป็น Freelance โดยใช้ผลงานที่เคยทำมาเป็น reference แล้วก็ทำ blog เพื่อเอาผลงานไปโชว์ เพื่อให้คนอื่นเข้ามาดู ตอนนี้แม้จะไม่มีเงินประจำแต่ก็พออยู่ได้ แต่ผมก็ยังบอกเค้าเสมอว่าเรียนให้จบให้ได้แล้วทุกอย่างจะดีขึ้น (ในกรณีของเจ้าของกระทู้ ผมว่าน่าจะสามารถไปปรึกษากับทางสถาบันได้น่ะครับ บางครั้งทางออกอาจจะอยู่ใกล้กว่าที่คิด)

สุดท้ายขอเป็นกำลังใจให้ @จขกท. สู้ ๆ น่ะครับชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไปน่ะครับ (เอาให้สุด ๆ เลยน่ะครับ)

เห็นด้วยกับการเป็น freelance แล้วก็เรียนไปด้วยนะครับ

เพราะบ.ใหญ่เค้ามี policy แน่นอนครับว่าการศึกษาเท่าไหร่ให้ฐานเงินเดือนเท่าไหร่
ตำแหน่งอะไรต้องวุฒิด้านไหนถึงจะได้
เค้าเขียนpolicy ไว้ก็จะหาที่ลงให้ไม่ได้ต่อให้เก่งยังไงก็ตามครับ

ลองส่ง resume มาดูครับ บริษัทผมก็ทำด้านเว็บเป็นหลัก ถ้าตรงกันอาจได้ร่วมงานกัน (ประจำหรือ ฟรีแลนซ์ ก็แล้วแต่ครับ) careers [at] openlinksolutions.com

หลับหูหลับตาเรียนให้จบก่อนค่อยหางานดีกว่าครับ เพราะที่นี่ประเทศไทย

ถ้าอยากจะ freelance ก็ไม่ควรให้เสียการเรียน ผมเคยมีเพื่อนที่ระหว่างเรียนมัวแต่ทำ freelance เลยล่อไปซะ 7 ปี กว่าจะจบ ป ตรี พอจบมาเพื่อนเค้าไปถึงไหนต่อถึงไหนกันแล้ว ทุกวันนี้มันยังมานั่งบ่นอยู่เลย

อยากจะให้กำลังใจว่าตั้งใจเรียนให้จบนะครับ ผมก็เรียนไม่จบแต่ก็ทำงานสายเวปโปรแกรมมิ่งมาเกือบสิบปีแล้ว ยอมรับว่าต้องสู้และผ่าฟันมากกว่าคนอื่น ๆ เยอะและรู้สึกเสียดายทุกครั้งว่าทำไมไม่ตั้งใจเรียน ยังไงถ้าอยากทำงาน PHP Programmer ลองส่ง resume jobs[a]aha.co.th มาที่นี่ครับ

ผมก้อจบ แค่ ม.6 ครับ เงินเดือนก้อเรท 4 อ่ะครับ ขยันอ่าน ขยันทำ เก็บ port เยอะๆครับ

ชีวิตคนเรามันก็งี้แหละครับ ไม่แน่นอน ถึงคราวแย่ก็แย่ซะเราคาดไม่ถึง

ยังไงก็พยายามเรียนให้จบดีกว่าครับ อนาคตมันไปได้ไกลกว่า

คุณมีฝีมืออยู่แล้ว ขาดก็แค่สิ่งที่จะมารับรองความสามารถคุณ

เอาใจช่วยครับ