เรื่องราวทั้งหมดเริ่มจากการเปิดเผยของ The Guardian ถึงคำสั่งลับของศาลที่อนุญาตให้สภาความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NSA) และสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา (FBI) สามารถเข้าถึงข้อมูลการใช้งานโทรศัพท์ (telephony metadata) ทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศจากบริการ Verizon Business Network Services ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเครือข่าย Verizon คำสั่งดังกล่าวเป็นคำสั่งของศาลซึ่งจัดตั้งภายใต้รัฐบัญญัติสอดส่องข่าวกรองต่างชาติ (FISA) ที่ถูกแก้ไขให้เพิ่มอำนาจการต่อต้านการก่อการร้ายให้มากขึ้นในสมัยของรัฐบาลบุช หลังเหตุการณ์ 9/11

ทั้งนี้ข้อมูลที่ถูกส่งให้นั้นครอบคลุมถึงเบอร์โทรศัพท์ของต้นทางและปลายทาง ตำแหน่งเสาส่งสัญญาณที่ทำหน้าที่เชื่อมต่อสาย เวลาและระยะเวลาของการโทร และ Unique ID แต่ไม่ครอบคลุมถึงสิ่งที่พูดกันในสาย

เรื่องราวไม่จบแค่นั้นเพราะมีการเปิดเผยเพิ่มเติมถึงโครงการ PRISM ที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อนตั้งแต่การก่อตั้งในปี ค.ศ. 2007 โดยพบสไลด์ที่ใช้เป็นการภายในซึ่งเชื่อว่าใช้เพื่ออบรมเจ้าหน้าที่ความมั่นคงให้ทราบถึงความสามารถของโครงการเผยให้เห็นว่ามีการให้ความร่วมมือจากบริษัทต่างๆ เรียงตามลำดับการเข้าร่วมคือ Microsoft, Yahoo, Google, Facebook, PalTalk, AOL, Skype, YouTube, Apple

ทั้งนี้บริการคลาวด์อย่าง Dropbox ถูกอธิบายเพิ่มเติมว่า "เร็วๆ นี้"

ข้อมูลจากสไลด์ทำให้เรารู้ว่า NSA สามารถเข้าถึงอีเมล แชททั้งภาพและเสียง ข้อมูลที่ถูกเก็บไว้ (เช่น SkyDrive) การส่งไฟล์ VoIP ข้อมูลเครือข่ายสังคมออนไลน์ และยังสามารถร้องขอ "คำขอพิเศษ" (special request) ได้อีกด้วย

ในอดีตการจะเข้าถึงข้อมูลเหล่านี้จะเป็นต้องได้รับการอนุญาตจากศาลที่เกี่ยวข้องพร้อมหลักฐานที่ว่าบุคคลหรือกลุ่มบุคคลนั้นอยู่นอกสหรัฐฯ เป็นกรณีๆ ไป แต่การเข้ามาของโครงการ PRISM ทำให้เจ้าหน้าที่สามารถใช้เพียงแค่ความสงสัยพอสมควรก็สามารถเข้าถึงข้อมูลเหล่านั้นได้โดยง่าย

มีการพบเพิ่มเติมว่าภายในปีที่แล้วมีการใช้ข้อมูลซึ่งมีฐานจากการใช้ PRISM จำนวน 24,005 ชิ้น เพิ่มเติมจากปีก่อนหน้าถึง 27 เปอร์เซนต์

ที่มา - The Guardian (1), (2), (3)

ดูเพิ่มเติม - คำสั่งลับของศาลที่อนุญาตให้เข้าถึงข้อมูล, สไลด์บางส่วนที่ใช้อธิบายโครงการ PRISM