Cybercrime Prevention Act of 2012 เป็นกฎหมายแบบเดียวกับพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ของไทยที่เพิ่งผ่านสภาไปเมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา มีเนื้อหาหลายอย่างน่าสนใจ มันกำหนดโทษให้กับอาชญากรรมคอมพิวเตอร์หลายแบบ เช่น การดักฟัง, การเข้าถึงโดยไม่ได้รับอนุญาต, การรบกวนการทำงานของคอมพิวเตอร์, ตลอดจนการใช้คอมพิวเตอร์เพื่อการหลอกลวง เช่น การทำ phishing

แต่หมวดหนึ่งของกฎหมายฉบับนี้กลับเป็นเรื่องของเนื้อหาโดยเฉพาะ มันทำให้การกระทำสามอย่างผิดกฎหมาย ได้แก่ Cybersex, ภาพอนาจารเด็ก, การโฆษณาออนไลน์ที่เป็นสแปม (ไม่ม่ช่องทางยกเลิกการส่ง ส่งโดยผู้ใช้ไม่ต้องการ), และการโจมตี (libel) ออนไลน์ หมวดว่าด้วยเนื้อหานี้ทำให้กฎหมายฉบับนี้ถูกวิจารณ์จาก EFF ว่าการทำให้การโจมตีออนไลน์ซึ่งมีนิยามไม่ชัดเจนอาจจะนำไปสู่การละเมิดสิทธิทางการเมืองพื้นฐานตาม International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR)

ประเด็นการโจมตีกันนี้มีการเสนอจากวุฒิสภาให้แก้กฎหมายเพื่อให้ยกเลิกโทษอาญา (decriminalize) การกระทำนี้ โดยข้อเสนออยู่ระหว่างการรอเข้าสภาเพื่อพิจารณา

การขยายขอบเขตของเนื้อหาผิดกฎหมายครอบคลุมไปถึงการแสดงภาพอวัยวะเพศและการมีเพศสัมพันธ์ออนไลน์ โดยเอาผิดกับผู้ดูแล, ให้บริการไม่ว่าทางตรงทางอ้อม

กฎหมายนี้ยังกำหนดให้ผู้ให้บริการต้องเก็บข้อมูลการให้บริการไว้ 6 เดือน และเจ้าหน้าที่สามารถขอให้เก็บรักษาข้อมูลเพิ่มเติมได้หนึ่งครั้งอีกหกเดือน และเจ้าหน้าที่สามารถจัดเก็บ "ข้อมูลจราจร" ได้ทันที โดยสิ่งที่เก็บได้ ได้แก่ ประเภทบริการ, ขนาด, ที่อยู่ผู้รับ/ส่ง, ระยะเวลาการเข้าใช้บริการ ทั้งหมดนี้ไม่ต้องขอหมายศาลล่วงหน้า ตราบใดที่ยังไม่เข้าไปดูเนื้อหาภายใน แต่การดูเนื้อหาจะต้องขอหมายศาลทั้งหมด และผู้ให้บริการมีหน้าที่ส่งข้อมูลตามหมายศาลให้เจ้าหน้าที่ภายใน 72 ชั่วโมง

ที่มา - ArsTechnica, EFF, Official Gazette