โดยทั่วไปก็ใช้ได้ทั้ง "พึ่ง" และ "เพิ่ง" แหละครับ ไม่ได้ผิดอะไร และไม่จำเป็นต้องแก้

ราชบัณฑิตเพียงแต่มีความเห็นว่า ควรใช้คำว่า "เพิ่ง" จะดีกว่า เพราะคำว่า "พึ่ง" มีความหมายอย่างอื่นด้วยอยู่แล้ว

วินิจฉัยคำ "พึ่ง" กับคำ "เพิ่ง" ซึ่งใช้ปนกันอยู่ ซึ่งท่านเสนาบดีกระทรวงธรรมการสั่งมา

ที่ประชุมตกลงกันเห็นด้วยดำริท่านเสนาบดีดังนี้

ก. "พึ่ง" เป็นคำกริยา ใช้ในความว่า พึ่งพาอาศัย เช่น ป่าพึ่งเสือ เรือพึ่งพาย ฯลฯ ข. และ "เพิ่ง" ใช้เป็นคำวิเศษณ์ หมายความว่า บัดนี้, เดี๋ยวนี้ เกี่ยวกับ เวลาปัจจุบัน เช่น "อย่าเพิ่งไป, ของนี้เพิ่งมีขึ้น" คำ "พึ่ง" ที่เอามาใช้เป็นคำวิเศษณ์ควรใช้ "เพิ่ง" เช่น "เขาพึ่งมา" ควรใช้ว่า "เขาเพิ่งมา" "อย่าพึ่งไป" ควรใช้ว่า "อย่าเพิ่งไป" ฯลฯ

ในพจนานุกรมของราชบัณฑิตก็ยังคงให้ความหมายของ "พึ่ง" ในความหมายเดียวกับ "เพิ่ง" ไว้

พึ่ง ๒ ว. คําช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยก ๆ ในขณะที่พูดนั้น เช่น เขาพึ่งไป, เพิ่งก็ว่า; ใช้ประกอบหลังคำ อย่า เป็น อย่าพึ่ง หมายความ ว่า ห้ามไม่ให้กระทำในขณะนั้น เช่น อย่าพึ่งไป อย่าพึ่งกิน, เพิ่ง เพิก หรือ เพ่อ ก็ว่า.

ที่มา: บันทึกรายงานการประชุมก่อนตั้งราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒

--

-- blog