ระบบนำร่องคู่แข่งของ GPS ที่ทางค่ายสหภาพยุโรปให้การสนับสนุน ได้เข้าสู่วงโคจรแล้วในวันนี้ โดยชื่อเป็นทางการของดาวเทียมดวงนี้คือ Giove-B และถูกส่งขึ้นสู่อวกาศด้วยจรวด Soyuz-FG ของทางรัสเซีย

ดาวเทียม Giove-B เป็นดาวเทียมทดลองการทำงานของระบบนำร่องแบบใหม่นี้ ที่หลักการแล้วมันคือระบบดาวเทียมที่เหมือนกับ GPS ทุกประการ หากแต่ครอบครองโดยกลุ่มสหภาพยุโรปแทนที่จะเป็นสหรัฐอเมริกา โดยดาวเทียมทดสอบดวงแรกนั้นยิงขึ้นไปตั้งแต่ปี 2005 และมีกำหนดการยิงดาวเทียมดวงที่สองนี้ในช่วงปลายปี 2006 แต่ต้องเลื่อนมาจนวันนี้เนื่องจากเกิดไฟฟ้าลัดวงจรขณะที่ทดสอบดาวเทียมครั้งสุดท้ายก่อนขึ้นประจำการ

ระบบดาวเทียม Galileo มีกำหนดใช้งานได้ในปี 2013 โดยดาวเทียมชุดต่อไปน่าจะถูกยิงในปี 2010 เป็นจำนวนสี่ดวง และเมื่อทำงานครบทั้งระบบจริงแล้วจะมีดาวเทียมในระบบถึง 30 ดวง

ที่มา - PhysOrg

กระสวยอวกาศโซยุซ (Soyuz capsule) ทีี่บรรทุกนักบินอวกาศคนแรกของเกาหลีใต้ ได้ลงจอด ทางตอนหนือของคาซัคสถาน เลยจากจุดที่กำหนดไว้ถึง 260 ไมล์

Valey Lyndin โฆษกของภารกิจนี้ ได้ออกมาแถลง ถึงการลงจอดดังกล่าว โดยระบว่า ลูกเรือทั้งหมดปลอดภัยดี ส่วนุสาเหตุของความผิดพลาดในครั้งนี้ เกิดจากการที่ตัวยาน เริ่มเข้าสู่วงโคจรเพื่อที่จะลงจอดช้าไป 20 นาที ซึ่งในการลงจอดดังกล่าว ลูกเรือแต่ละคนต้องเจอกับแรงจี (G-Force) ที่มากกว่าปกติ ถึง 10 เท่า

สำหรับลูกเรือที่โดยสารไปกับยานลำนี้ ประกอบด้วย Yi So-yeon นักชีววิศวกรรม (ฺBioengineer), นักบินอวกาศสหรัฐ Peggy Whitson และ Yuri Malenchenko ผู้ควบคุมการบิน

ที่มา - Jusci.net via Physorg

การส่งดาวเทียม AMC-14 ที่ผลิตโดยบริษัท Lockheed Martin เกิดความผิดพลาดขึ้นเมื่อจรวด Proton-M ของรัสเซียที่ใช้ยิงขึ้นจากฐานยิงในประเทศคาซัคสถานทำงานไม่สมบูรณ์ ส่งผลให้ดาวเทียมในตอนนี้โคจรอยู่ที่ระดับความสูง 28,000 กิโลเมตรแทนที่จะเป็น 36,000 กิโลเมตรตามที่วางแผนไว้

จรวดตระกูล Proton เป็นจรวดนำส่งดาวเทียมของทางรัสเซียที่มีการพัฒนามายาวนาน และมีการปฏิบัติภารกิจในการส่งดาวเทียมไปแล้วกว่าสามร้อยเที่ยวบิน และเปิดให้บริการเชิงการค้ามาตั้งแต่ปี 1996 โดย Proton-M เป็นรุ่นล่าสุดของจรวดในตระกูลนี้ ตลอดเวลาที่ให้บริการทางการค้ามีความผิดพลาดในการนำส่งจรวดทั้งหมดสี่ครั้ง โดยครั้งล่าสุดคือการนำส่งดาวเทียมสื่อสารของญี่ปุ่นเมื่อเดือนกันยายนปี 2007

ส่วนดาวเทียม AMC-11 นั้นเป็นดาวเทียมรุ่นแรกที่มีเทคโนโลยีในการปรับพื้นที่การให้บริการขณะที่อยู่บนวงโคจร ขณะนี้มีแหล่งข่าวระบุว่าเป็นไปได้ที่จะใช้เชื้อเพลิงของตัวดาวเทียมเองดันดาวเทียมไปอยู่บนวงโคจร 36,000 กิโลเมตรตามที่วางแผนไว้ แต่ทำให้อายุการใช้งานของดาวเทียมสั้นลงจากที่วางไว้ 15 ปี

ที่มา - PhysOrg

หลังจากแข่งขันกันมาหลายสิบปี นาซ่าอาจจะกำลังถูกบังคับให้ไปใช้บริการขนส่งอุปกรณ์และลูกเรือขึ้นสู่อวกาศจากบริษัทของรัสเซียในที่สุด เนื่องจากบริษัทสองบริษัทที่รับเงินสนับสนุนการวิจัยจากนาซ่าคือ SpaceX และ Rocketplane Kistler นั้นไม่สามารถหาเงินทุนมาพัฒนาจรวดของตนต่อไปได้ แม้ทางนาซ่าจะสนับสนุนเงินทุนไปแล้วถึง 32 ล้านดอลลาร์ โดยในตอนนี้เองบริษัท SpaceX ออกมายืนยันว่ายังไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่นาซ่าต้องใช้บริการจากบริษัทรัสเซีย แต่อย่างใดก็ตาม บริษัทเอกชนของสหรัฐก็ยังไม่สามารถแสดงศักยภาพในการส่งมนุษย์ขึ้นสู่อวกาศได้

ปัญหาจะเข้าสู่ทางตันในปี 2010 ที่จะถึงนี้ เพราะกระสวยอวกาศจะหมดอายุการใช้ลง แต่ภารกิจต่างๆ ของนาซ่ายังคงต้องการจรวดเพื่อขนส่งอุปกรณ์และลูกเรือขึ้นสู่อวกาศอย่างต่อเนื่อง โดยโครงการต่อไปที่จะรับช่วงต่อจากกระสวยอวกาศนั้นคือโครงการ Orion ที่จะเริ่มภารกิจส่งมนุษย์ขึ้นสู่อวกาศครั้งแรกในปี 2014 ทำให้เกิดช่วงเวลาที่นาซ่าจะไม่มียานพาหนะในการส่งลูกเรือขึ้นไปปฏิบัติภารกิจ

ที่มา - PhysOrg

สงครามอวกาศรอบใหม่ยังคงผู้เข้าแข่งขันหน้าเดิมอย่างรัสเซียไว้ เมื่อทางประธานาธิปดี วลาดิเมียร์ ปูติน ได้ลงนามในกฏหมายให้มีการสร้างสถานียิงจรวดแห่งใหม่ที่จะเริ่มก่อสร้างได้ในปี 2015 โดยนี่จะเป็นสถานีแรกที่อยู่ในอาณาเขตของรัสเซียที่รองรับจรวดที่สามารถส่งมนุษย์ขึ้นสู่อวกาศได้ ส่วนสถานียิงจรวดอื่นๆ ที่รัสเซียมีอยู่ในประเทศของตนนั้นจะเป็นสถานีสำหรับส่งดาวเทียมทั้งหมด

สำหรับการยิงจรวดจากสถานีที่ว่านี้น่าจะทำได้ในปี 2018 สำหรับที่ตั้งของสถานีนั้นยังไม่มีการระบุชัดเจน แต่น่าจะเป็นบริเวณตะวันออกไกล

ว่าแต่เวลาจรวดขึ้นบินนี่จะห้ามขึ้นหลังสี่ทุ่มรึเปล่า?…

ที่มา - Reuters