bow_der_kleine's blog

การดำเนินทำธุรกิจด้วยโอเพนซอร์ส

bow_der_kleine — Wed, 07 Sep 2011 09:53:49 +0000

เหมือนจะกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติไปแล้ว เมื่อมีข่าวเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างซอฟแวร์ที่ฝั่ง โอเพนซอร์ส (ต่อไปจะเรียก OSS) กับฝั่ง Proprietary Software (ต่อไปจะเรียก PS) ก็จะมีการถกเถียง แลกเปลี่ยนประเด็นและความคิดเห็นกันอย่างกว้างขวาง ซึ่งส่วนมากก็มักจะเป็นประเด็นเดิม ๆ หัวข้อเดิม ๆ ที่ผมอ่านมาตั้งแต่เริ่มสนใจพัฒนาซอฟแวร์ใหม่ ๆ (ราว ๆ ปี 2002 เห็นจะได้)

จากการลงข่าว WikiLeaks: ไมโครซอฟท์และ BSA กังวลต่อแนวทางโอเพนซอร์สของไทย ใน blognone และก็เหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา ก็จะมีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างกว้างขวาง ซึ่งพอจะสรุปเป็นความคิดเห็นมีอยู่ 2 ประเด็นหลัก ๆ ดังนี้

หมายเหตุ บทความนี้ดัดแปลงจากบทความ Business Model for Open Source Software เผยแพร่ที่ XimpleSoft

quality & usability คนที่สนับสนุน PS มักจะตั้งป้อมไว้ว่า OSS ส่วนมากคุณภาพต่ำ ไม่เสถียร ไม่สมบูรณ์ ใช้ยาก มีฟังก์ชันต่าง ๆ ไม่ครบส่วนคนที่สนับสนุน OSS มักยืนยันว่าไม่จริง เพราะเราก็ใช้อยู่ ที่คุณว่าใช้ยาก เพราะคุณไม่คิดจะเรียนรู้ต่างหาก
การทำธุรกิจ คนที่สนับสนุน PS มักจะคิดว่า OSS ไม่เหมาะกับการทำธุรกิจ เพราะพัฒนาซอฟต์แวร์แล้วแจกฟรี บริษัทจะหารายได้จากไหน ส่วนคนที่สนับสนุน OSS ก็จะบอกว่า ไม่จริง เพราะหลาย ๆ บริษัทก็สามารถทำกำไรได้จาก OSS

สำหรับข้อมูลในส่วนของผู้ใช้ ที่น่าสนใจมากอีกแหล่งคือ Romance of the Three (Software) Kingdoms เป็นการนำเสนอภาพรวมของคนใช้ซอฟต์แวร์ 3 กลุ่มคือ OSS, PS และ ละเมิดลิขสิทธิ์

ขอออกตัวไว้ก่อนเลยครับว่า ผมเป็นคนสนับสนุน OSS สำหรับในเรื่อง usability ที่คนที่ใช้งาน PS พูดถึง ผมเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยบางส่วน เพราะซอฟต์แวร์หลาย ๆ ตัวที่เป็น OSS แล้วมี usability ที่ต่ำจริง ๆ เช่น GIMP, LibreOffice (ดันสำคัญทั้งสองตัวเสียด้วยสิ) หรือไม่เสถียรจริง ๆ เช่น Inkscape แต่ก็มี OSS อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งมีคุณภาพเทียบเท่า PS หรือบางตัวอาจดีกว่าด้วยซ้ำเช่น FireFox, Chromium, Drupal, Apache, PHP, MySQL, PostgreSQL (ทำไมมันเกี่ยวกับเว็บไซท์หมดเลยหว่า?) เรื่องนี้ผมยืนยันว่า หากจำเป็นต้องใช้งาน PS โดยเฉพาะคนที่ใช้ PS เป็นเครื่องมือทำมาหากิน ก็จำเป็นต้องซื้อ อย่าละเมิดลิขสิทธิ์

มาเข้าถึงประเด็นสำคัญคือ Business Model หรือวิธีการทำธุรกิจด้วย OSS ผมไม่เห็นด้วยแน่นอนว่า OSS ไม่เหมาะกับการทำธุรกิจ โดยดูได้จากตัวอย่างบริษัทไอทีมากมายทั่วโลก ที่ใช้ OSS เป็นส่วนขับเคลื่อน มากบ้าง น้อยบ้าง ตามแต่นโยบายของแต่ละที่ ซึ่งผมขอแยกลักษณะการทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับ OSS ดังนี้

OSS ในฐานะเครื่องมือ

บริษัทไอทีจำนวนมากจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว ได้ใช้ OSS เป็นเครื่องมือในการขับเคลื่อนธุรกิจของบริษัท หากจะให้ยกตัวอย่างยักษ์ใหญ่ก็มี

Facebook ที่ Platform ของ Facebook เกือบทั้งหมดสร้างขึ้นจาก OSS (PHP, Cassandra, HipHop) แล้วมาปรับแต่งบางส่วนให้เหมาะสมกับการใช้งาน
Twitter คล้าย ๆ Facebook
Apple ระบบปฏิบัติการ Mac OS X มีรากฐานมาจาก FreeBSD

และยังนับรวมถึงบริษัทที่ใช้ PHP, Java, MySQL, Linux, Apache, Drupal, Joomla, etc. เป็นเครื่องมือในการทำธุรกิจ หากพิจารณาบริษัทไอทีที่ทำงานเกี่ยวกับ web-based ผมไม่มีตัวเลขที่ชัดเจน แต่เดาว่ามีบริษัทเกินครึ่ง ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ OSS ในฐานะเครื่องมือ ข้อดีของการใช้ OSS ในฐานะเครื่องมือคือ

ประหยัดงบประมาณ อันนี้ชัดเจนตรงตัว
อิสรภาพในการทำงาน ประเด็นนี้เป็นประเด็นที่สำคัญมาก แต่หลายคนมองข้าม ลองนึกดูว่าเราต้องทำงานด้วย PS ที่ต้องซื้อลิขสิทธิ์ และติดตั้งได้บนจำนวนเครื่องที่จำกัด หากวันหนึ่ง เราต้องทำงานด้วยเครื่องอีกเครื่องหนึ่ง (เช่น ทำงานนอกสถานที่) ซึ่งไม่ได้ลงเครื่องมือที่เราใช้ เราจะทำอย่างไร แต่หากเราใช้ OSS เป็นเครื่องมือ เพียงแค่มีอินเทอร์เนต เราก็สามารถทำงานได้บนทุกเครื่องที่เราต้องการ
การสร้างบุคลากร หากเครื่องมือที่ใช้ในบริษัท เป็นเครื่องมือที่หาง่าย ราคาถูก การสร้างบุคลากรก็ง่ายขึ้นด้วย เพราะเป็นการลดความเสียงในการลงทุนเพื่อการศึกษา ดังนั้น จะเห็นได้ว่าบริษัท PS จำนวนมาก พยายามออกซอฟต์แวร์เวอร์ชันฟรี หรือราคาถูกเพื่อการศึกษา เพื่อที่จะได้สร้างบุคลากรสำหรับซอฟต์แวร์ของตนเอง

ซึ่งแน่นอนว่าหน้าที่ของ OSS ในลักษณะนี้ เราจะคาดหวังให้บริษัทต่าง ๆ contribute หรือมีส่วนร่วมในงานบางอย่าง เพื่อกลับไปสู่โครงการ OSS คงไม่ได้ แต่ส่วนมากแล้วบริษัทต่าง ๆ จะมีส่วนร่วมกับโครงการ OSS เพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง เพื่อพัฒนา OSS ที่ใช้เป็นเครื่องมือ ในส่วนที่ยังตอบโจทย์ของบริษัทได้ไม่ดีนัก การมีส่วนร่วมลักษณะนี้ถือว่าเป็นการสร้างผลประโยชน์ต่างตอบแทนที่ดีมากวิธีหนึ่ง

OSS ในฐานะสินค้า

การทำธุรกิจลักษณะนี้หากเทียบอัตราส่วนแล้วถือว่าน้อย เมื่อเทียบกับ OSS ในฐานะเครื่องมือ สาเหตุง่าย ๆ ก็เพราะว่า หากมี OSS ที่ฟรีอยู่แล้ว ใครจะมาเสียเงินซื้อซอฟต์แวร์ แต่ก็มี OSS จำนวนหนึ่ง ที่มีสัญญาอนุญาตในลักษณะ Dual Licensing กล่าวคือ จะมีการแยกแยะระหว่าง การนำซอฟต์แวร์ไปใช้งานเชิงพาณิชย์ และการนำซอฟต์แวร์ไปใช้ในลักษณะอื่น ๆ ซึ่งบริษัทผู้ผลิตซอฟต์แวร์ก็จะเก็บเงินจากหน่วยงานที่นำซอฟต์แวร์ไปใช้งานเชิงพาณิชย์

หรืออีกลักษณะที่มีการทำกันค่อนมากคือ การแยกซอฟต์แวร์ออกเป็น 2 เวอร์ชัน คือ เวอร์ชันที่เป็น PS และเวอร์ชันที่เป็น OSS (แตกต่างจาก Dual Licensing ตรงที่ Dual Licensing มีแค่เวอร์ชันเดียว)

คำถามคือ ทำไมพัฒนาซอฟต์แวร์เป็นสินค้าโดยตรง (PS) ทำไมถึงต้องทำควบคู่กัน (OSS + PS) แนวคิดการทำธุรกิจในลักษณะนี้คือ

เป็นการทำการตลาดให้กับซอฟต์แวร์ ด้วยการให้คนได้นำไปใช้ในลักษณะ OSS
เป็นการเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับซอฟต์แวร์ จากปริมาณผู้ใช้ซอฟต์แวร์ผ่าน OSS และเป็นการเพิ่มความมั่นใจให้กับลูกค้าว่า ถึงแม้วันหนึ่งบริษัทผู้ผลิตอาจอยู่ไม่รอด แต่ตัวซอฟต์แวร์ยังคงอยู่รอด ด้วยโมเดลของ OSS
เป็นการนำการมีส่วนร่วมของชุมชนมาใช้ให้เป็นประโยชน์ ในหลาย ๆ โครงการ การมีส่วนร่วมจากชุมชน OSS อาจมากกว่าส่วนที่บริษัทพัฒนาเองด้วยซ้ำ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สามารถทำได้เสมอไป ต้องอาศัยการผลักดันเรื่องชุมชน OSS ในหลาย ๆ จุด

OSS ในฐานะการสร้างคู่แข่งทางธุรกิจเพื่อความเชื่อมั่น

อาจฟังดูแปลก ๆ แต่ลองนึกดูครับว่า หากเราสร้างเทคโนโลยีใหม่ขึ้นมาหนึ่งอย่าง และเราเป็นบริษัทหน้าใหม่ สิ่งที่ลูกค้าจะถามคือ "เราจะมั่นใจในเทคโนโลยีของคุณได้อย่างไร?" แน่นอน เราสามารถสร้างความเชื่อมั่นในลักษณะอื่น ๆ ได้ แต่ทั้งนี้ การมีคู่แข่งทางธุรกิจ ที่ทำงานลักษณะเดียวกัน จะเพิ่มความมั่นใจให้กับลูกค้าได้อีกระดับหนึ่ง เพราะการที่มีบริษัทอื่น ๆ นอกเหนือจากบริษัทผู้ผลิตสนใจในเทคโนโลยีดังกล่าว แสดงให้เห็นว่าเทคโนโลยีได้ผ่านการตรวจสอบจากบริษัทที่นำไปใช้แล้วระดับนึง

OSS ในฐานะใบเบิกทาง

ในหลาย ๆ กรณี OSS ไม่สามารถสร้างผลประโยชน์ทางธุรกิจด้วยตัวมันเองได้ แต่สามารถสร้างผลประโยชน์ทางธุรกิจให้กับผู้ผลิต ด้วยสภาพแวดล้อมอื่น ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ตัวมันได้ โดยใช้ OSS เป็นตัวเบิกทาง โดยธุรกิจแวดล้อม OSS อาจมีความเป็นไปได้ดังนี้

ขายบริการหลังการขาย เป็นการทำธุรกิจที่เป็นที่นิยมใช้พอสมควร เพราะมีบริษัทจำนวนมาก ที่สนใจอยากใช้ OSS แต่ไม่สามารถหาคนให้บริการหลังการขาย หรือการติดตั้งได้ ซึ่งตรงนี้จะมีผลกับการตัดสินใจของผู้ใช้อย่างมาก (โดยเฉพาะหากผู้ใช้สามารถหาคนรับผิดชอบได้ เมื่อซอฟต์แวร์มีปัญหา) และโดยส่วนมากแล้ว ผู้ใช้ยินดีที่จะจ่ายเงินในส่วนนี้ ในฐานะผู้ผลิต เราสามารถขายสินค้าได้ง่ายขึ้น (เพราะราคาเป็น 0) ประหยัดค่าใช้จ่ายในการผลิตลงไปได้ หากสามารถสร้างชุมชนมามีส่วนร่วมในการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่เราผลิตได้ การดำเนินการลักษณะนี้ ถือว่าได้ผลประโยชน์ร่วมกันทุกฝ่าย (ผู้ซื้อ ซื้อของถูก, ชุมชนได้ใช้ของฟรี ปรับแต่งซอฟต์แวร์ได้ตามต้องการ) และเป็นแนวทางที่น่าสนใจอย่างมาก
ขายส่วนเสริม การทำธุรกิจนี้เป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับงานที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซท์ ที่ใช้ CMS เป็นฐานในการสร้างเว็บไซท์ โดยตัว CMS เองเป็น OSS แต่บริษัทสามารถขายส่วนเสริมให้กับลูกค้าได้ หรือพัฒนาส่วนเสริมตามความต้องการของลูกค้า ในส่วนนี้จะสามารถลดค่าใช้จ่ายได้ทั้งฝั่งผู้ซื้อ และผู้ผลิต เพราะไม่ต้องพัฒนาซอฟต์แวร์พื้นฐานใหม่ทั้งหมด
ขายสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ตัวอย่างที่ดีที่สุดของการทำธุรกิจนี้คือ Android ที่ Google ไม่ได้มีรายได้จากการขาย Android แต่ Google มีรายได้จากการโฆษณาผ่านการใช้ Android แน่นอนว่า การทำธุรกิจลักษณะนี้ จะเน้นการโฆษณาเป็นหลัก แต่ทั้งนี้ ก็มีการสร้างรายได้ด้วยวิธีอื่น ๆ ได้เช่นกัน

บทสรุป

จะเห็นได้ว่าการทำธุรกิจด้วย OSS มีให้เลือกใช้มากมายหลายลักษณะ และหลาย ๆ อย่างก็ผ่านการพิสูจน์มานับครั้งไม่ถ้วน ว่าได้ผล แต่ทั้งนี้การทำธุรกิจทุกรูปแบบที่เขียนถึง เป็นรูปแบบการทำธุรกิจที่คนทำธุรกิจโดยทั่วไปไม่คุ้นชิน สิ่งที่คนทำธุรกิจคุ้นชินคือ การมองซอฟต์แวร์เป็นสินค้าตัวหนึ่ง ซื้อมา ขายไป ซึ่งลักษณะการทำธุรกิจของ OSS มีความซับซ้อนกว่านั้น ดังนั้น การทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับ OSS ต้องมีการปรับกระบวนการคิดพอสมควร

Motorola MILESTONE จะได้อัพเกรดเป็น Froyo

bow_der_kleine — Wed, 04 Aug 2010 00:08:48 +0000

หลังจากที่ผู้ใช้ Motorola MILESTONE ไม่มั่นใจกับการอัพเกรด Android เป็นเวอร์ชัน 2.2 หรือที่รู้จักกันในนาม Froyo มาเป็นเวลาสักพัก จนหลายคนเริ่มหาทางออกด้วยการแก้ไข ROM ด้วยตัวเอง ตอนนี้ผู้ใช้ MILESTONE เริ่มมีความหวังแล้วว่าจะได้อัพเกรดเป็น Froyo อย่างเป็นทางการ โดยเปอร์เรเตอร์รายแรกที่ออกมายืนยันข่าวนี้แล้วคือ O2 Germany โดยจะเริ่มเปิดให้ผู้ใช้งานเริ่มอัพเกรดกันในเดือนกันยายน

อย่างไรก็ตามข่าวไม่ได้พูดถึงฟีเจอร์ Wi-Fi Tethering แต่เพียงแค่การอัพเกรดเป็น Froyo ก็ทำให้ผู้ใช้จำนวนมากสบายใจได้ในระดับนึง

ผมเห็นตรงกับแหล่งข่าวว่าเป็นที่น่าเสียใจที่ไม่ได้ยินข่าวนี้จากทาง Motorola โดยตรง

ที่มา - GSMArena

Apple Apple Apple !

bow_der_kleine — Wed, 29 Apr 2009 11:31:02 +0000

สำหรับคนที่อ่านข่าวสารไอทีผ่านทาง Blognone ช่วงนี้อาจสังเกตได้ว่า จำนวนข่าวต่อวันของ Blognone ลดลงอย่างเห็นได้ชัด (ส่วนจำนวนเนื้อหาใหม่ ๆ ของ BioLawCom ต่อเดือนนั้นลดฮวบมานานแล้ว) ทีแรกผมก็นึกว่า เป็นเพราะช่วงนี้เป็นช่วงสงกรานต์ ทีมเขียนข่าวลาพักร้อน เลยไม่ค่อยได้เขียนกัน แต่แล้ว mk หนึ่งในผู้ก่อตั้ง และผู้เขียนหลัก ก็เฉลยความจริงออกมาว่า ขอบายเลิกเขียนข่าวไปสักพัก เพราะเบื่อสาวก Apple จึงทำให้จำนวนข่าวใน Blognone ลดลงด้วยประการฉะนี้แล

ที่มา : BioLawCom.De

สงครามค่ายไอที เป็นเรื่องที่มีให้เห็นตลอดเวลา ใหญ่บ้าง เล็กบ้าง แล้วแต่กาละเทศะ มีตั้งแต่สงครามระบบปฏิบัติการ Windows vs. Linux vs. Mac OS X สงครามภาษาเขียนโปรแกรม Java vs. Python vs. Ruby vs. C# สงครามฐานข้อมูล MySQL vs. PostgrSQL vs. MS SQL vs. Oracle สงคราม Open Source vs. Proprietary สงคราม ค่ายหนัง ค่ายเพลง vs. BitTorrent สงคราม Search Engine etc. นับกันไม่หวาดไม่ไหว

โดยส่วนตัว ผมชอบอ่านอะไรแบบนี้ ไม่ใช่เป็นเพราะผมซาดิสต์เท่านั้น แต่ผมรู้สึกว่า หากถกกันเรื่องพวกนี้ แล้วยกเหตุ และปัจจัยมาฟัดมาเหวี่ยงกัน นากจากจะได้ความเพลิดเพลินในการอ่านแล้ว ยังได้ความรู้และมุมมองใหม่ ๆ อีกด้วย (บางครั้งมันนำไปสู่ innovation) แต่ส่วนมากแล้ว กรอบในการปะทะคารมมักไม่ได้หยุดอยู่เพียงนั้น มันมักจะลามปาม ออกนอกลู่นอกทาง เกิดการกระทบกระแทกเสียดสี บางคนถึงขนาดละทิ้งหลักแห่งเหตุผล ไปลงเอากับความเชื่อ เข้าขั้นไสยศาสตร์ก็มีไม่น้อย ใช่ว่าอาการผีเข้าแนว ๆ นี้จะไม่เคยเกิดขึ้นกับผม มันไม่เคยละเว้นใคร ผมเองก็ต้องคอยระวังเนื้อ ระวังตัว ระวังปาก ระวังคำอยู่บ้างเหมือนกัน

แต่เราจะรู้ได้อย่างไร ว่าเรากำลังถูกไสยศาสตร์เข้าครอบงำ ?

หลวงพ่อ หรือหมอผีก็บอกเราไม่ได้ครับ เราต้องตรวจสอบตัวเอง เมื่อไรที่เรารู้สึกว่า สิ่งที่เราชอบไม่มีข้อเสียอะไรเลยแม้แต่น้อย ทุกอย่างดีไปหมด นั่นแหละ คุณกำลังถูกไสยศาสตร์เข้าครอบงำ และกำลังกลายเป็นสาวกของอะไรบางอย่าง ทุกอย่างในโลกนี้ ย่อมมีข้อดีและข้อเสียในตัวของมันเอง อยู่ที่ว่าข้อดีกับข้อเสียเหล่านั้น มันเหมาะสมกับสถานการณ์ที่เราจะนำมันมาใช้งานหรือไม่

แต่ระยะหลังมานี้ ในโลกไซเบอร์ของคนไอที มีเหล่าสาวกของ Apple ปรากฏกายให้เห็นบ่อยครั้ง และบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ จนสร้างความอึดอัดใจให้กับใครหลาย ๆ คน (รวมถึงกรณีตัวอย่างที่ยกมา คือ คุณ mk) ที่น่าสนใจคือ ทำไมสาวก Apple จึงมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และอะไรที่สาวก Apple สร้างความอึดอัดใจให้กับคนอื่น

ทำไมสาวก Apple จึงมีมากขึ้น ก็เพราะมีคนใช้ Apple กันมากขึ้น แล้วทำไมคนใช้ Apple กันมากขึ้น ตอบแบบกำปั้นทุบดิน คือ การตลาดของ Apple ดี ยุทธวิธีการขายของ Apple นั้นง่าย ๆ ครับ ทำสินค้าของตัวเองให้เป็นแฟชั่น มากกว่าจะเป็นสินค้าไอที ทำให้คนใช้รู้สึกว่า การใช้ Apple มันเท่ห์ ความเทห์ของ Apple อยู่ที่ดีไซน์อันโดดเด่น และการออกแบบตามหลักการ minimalist พร้อมกับโฆษณาตัวโต ๆ ว่า "The best practice" แน่นอนว่า การตลาดและโฆษณาเพียงสองอย่างคงไม่พอ ตัวผลิตภัณฑ์เองก็ต้องมีคุณภาพ และราคาอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ด้วย

ผมยอมรับว่าผลิตภัณฑ์ Apple มีความลงตัวมาก ในเรื่องของ ดีไซน์ คุณภาพ ราคา และความเท่ห์ แต่ทั้งนี้ผลิตภัณฑ์ Apple มีความพิเศษอยู่ที่ เราไม่สามารถอธิบายปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ Apple ได้ โดยพิจรณาเพียงแค่ ดีไซน์ คุณภาพ และราคาได้ เพราะมีสินค้าหลายยี่ห้อ ที่มอบดีไซน์ และคุณภาพของสินค้าให้กับลูกค้าได้พอ ๆ กับ Apple ในสนนราคาที่ต่ำกว่ามาก ดังนั้น ตัวแปรสำคัญที่สุดในเรื่องนี้ คือ ความเท่ห์

สิ่งที่ Apple หยิบยื่นให้กับลูกค้า ผ่าน MacBook ไม่เหมือนกับการขายโน้ตบุ้คคุณภาพอย่าง ThinkPad ที่ IBM หรือ Lenovo ทำ การขาย iPhone ไม่เหมือนกับการขาย Smart Phone อื่น ๆ ที่ Blackberry หรือ Nokia หรือ Motolora หรือ Samsung ทำ การขาย iPod ไม่เหมือนการขาย Walkman หรือเครื่องเล่น MP3 อื่น ๆ แต่สิ่งที่ Apple กำลังทำอยู่ไม่ต่างจากการขาย Prada หรือ Luis Vuitton หรือสินค้าฟุ่มเฟือยอื่น ๆ (แต่ผมก็ยอมรับว่าการซื้อ Apple ไม่ฟุ่มเฟือยเท่าซื้อ Prada หรือ Luis Vuitton) สิ่งที่มากับ MacBook, iPhone หรือ iPod ไม่ได้มีแค่วงจรอิเลคโทรนิค แต่รวมไปถึง life style ที่สามารถบอกสถานะทางสังคม วิธีการใช้ชีวิตของผู้ใช้ เป็นเครื่องมือที่ผู้ใช้ต้องการบอกคนอื่นว่า "ฉันก็ Cool เหมือนกันนะ" (สำหรับคนที่ใช้ Apple ด้วยเหตุผลอื่น ๆ ก็อย่าว่ากันนะครับ ผมแค่พยายามอธิบายพฤติกรรมของเหล่าสาวกเฉย ๆ)

ดังนั้นโฆษณา Apple ที่เราเห็น มันจะไม่ใช่โฆษณาขายสินค้าแต่เพียงอย่างเดียว แต่เป็นโฆษณาที่มาพร้อมกับ life style แบบเท่ห์ ๆ เสมอ เช่น มีเพลงประกอบเทห์ ๆ มีท่าเต้นเทห์ ๆ มีการใช้ชีวิตแบบเท่ห์ ๆ แต่เนื่องจากความเท่ห์เป็น relation หรือความสัมพัทธ์ การมีอยู่เพียงหนึ่งเดียวไม่สามารถประกาศความเท่ห์ได้ เราจึงได้เห็นโฆษณาชุด Get a Mac ซึ่งมีนัยะของการข่มผู้ใช้ PC ทั่วไปเพื่อประกาศความเท่ห์ของผู้ใช้ Apple อยู่

ในเมื่อความเท่ห์เป็นปัจจัยสำคัญในการเลือกซื้อสินค้า Apple เป็นปัจจัยที่สำคัญพอ ๆ กับ ดีไซน์ คุณภาพ และราคา ลองคิดดูครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากมีคนเสนอแนวคิดที่ว่า "ผลิตภัณฑ์ Apple ราคาแพงกว่าที่ควรจะเป็น" หรือ "ผลิตภัณฑ์ Apple ไม่ได้มีคุณภาพดีกว่าผลิตภัณฑ์ยี่ห้ออื่น" หรือ "Apple ไม่ได้ใช้ง่ายอย่างที่ใคร ๆ เข้าใจกัน" ในห้วงความคิดแรก หลายคนอาจมองว่าไม่เกี่ยวกับความเท่ห์เท่าไร แต่จริง ๆ แล้วมันเกี่ยวแบบเต็ม ๆ เพราะความเท่ห์ของ Apple ไม่ได้มีเพียงเรื่องดีไซน์เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงความฉลาดในการเลือกซื้อด้วย เมื่อเป็นเช่นนั้น ความขัดแย้งย่อมบังเกิด การประกาศความเป็นสาวก เพื่อปกป้องความเท่ห์ของการเลือกใช้ Apple จึงมีให้เห็น สงครามสาวก Apple vs. The Other จึงเลี่ยงไม่ได้ และมักจะจบตรงบทสรุปที่ว่า สินค้า Apple ดีทุกประการ (ในสายตาสาวก) ส่วนคนอื่น ๆ ก็เบื่อและเลิกไปเอง (ส่วนหนึ่งเพราะคิดว่า ไม่ได้ควักเงินซื้อของให้สาวก)

ด้วยประสบการณ์ส่วนตัว ผมคิดว่า ผมจะไม่ซื้อสินค้าของ Apple อีก หากการตลาดและ Product Line ของ Apple ยังคงเป็นอยู่แบบในตอนนี้ ผมเคยซื้อสินค้ายี่ห้อ Apple มาใช้งานสองชิ้น และเคยสัมผัส Mac OS X (จาก MacBook ของรุ่นน้อง) และ iPhone (จากร้าน Telekom) มาบ้าง สำหรับ Mac OS X และ iPhone ผมคงไม่วิจารณ์อะไรมากนัก เพราะ จุดแข็งของ Mac OS X อยู่ที่ Usability แต่ Usability สำหรับผมคือความเคยชิน และผมเป็นคนไม่ชอบใช้ Smart Phone อยู่แล้วก็เลยไม่ได้สนใจ iPhone มากนัก

แต่ iPod สองเครื่องที่ผมซื้อมา ทำให้ผมมีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับ Apple อย่างมาก ด้วยเหตุผลดังนี้

การ upload เพลงขึ้น iPod ยากมาก ไม่ intuitive อย่างแรง ผมซื้อ iPod Shuffle ให้น้องสาวหนึ่งเครื่อง เวลาผ่านไปสองปี เธอยังไม่สามารถ upload เพลงขึ้น iPod ได้
Software ที่ใช้บน iPod แฮงค์บ่อยมาก จนต้องเปลี่ยนเครื่องไปแล้วหนึ่งครั้ง จนถึงตอนนี้ก็ยังมีอาการแฮงค์อยู่เรื่อย ๆ และรู้สึกว่าผมไม่ได้เป็นคนเดียวด้วยสิ
หูฟังห่วยมาก ห่วยขนาดที่มันพังตั้งแต่วันแรกที่ใช้งาน และเสียงสู้หูฟัง Sony ราคา 7 ยูโรไม่ได้
อ่านภาษาไทยไม่ได้
มัน minimalist เกินไป จนทำอะไรแทบไม่ได้เลย (ยิ่งกว่า Gnome เสียอีก)
สินค้าสเปคคล้ายคลึงกันแต่คนละยี่ห้อ ราคาถูกกว่ามากมาย

สุดท้ายผมเลยเลิกใช้ iPod ทั้งที่มันยังไม่พัง (แต่แฮงค์บ่อยมาก) แล้วซื้อ Phillip GoGear มาใช้งานแทน รู้สึกมีความสุขในการใช้งานมากกว่ากันมากมาย ด้วยความไม่ประทับใจเหล่านี้ ผมจึงไม่อยากซื้อสินค้า Apple มาใช้งานอีก ยิ่งเมื่อพิจรณาถึงปัจจัยเรื่อง feature, คุณภาพ และราคาด้วยแล้ว ความน่าซื้อของ Apple ก็ยิ่งลดลง

ผมตั้งใจไว้ว่า หลังจากเรียนจบจะซื้อโน้ตบุ้คใหม่หนึ่งเครื่อง (งานที่ผมทำอยู่เป็นงาน Simulation และ Data Processing ที่ใช้พลังการคำนวนเยอะที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เลยใช้เป็นข้ออ้างในการเปลี่ยนโน้ตบุคได้บ่อย ๆ) หนึ่งในตัวเลือกที่ผมสนใจคือ MacBook ด้วยเหตุผลที่ว่า หากใช้ MacBook ผมก็จะสามารถใช้ระบบปฏิบัติการที่สำคัญได้ครบทั้งสามตัว คือ Linux, Windows และ Mac OS เพื่อที่จะใช้ทดสอบซอพท์แวร์ที่เขียนขึ้น แต่เมื่อคิดไปคิดมา มันเป็นเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ในการที่ผมต้องเสียเงินเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า (โน้ตบุ้คสเปคเดียวกัน ยี่ห้ออื่น ๆ ถูกกว่า MacBook ประมาณสองเท่า) เพื่อที่จะใช้ Mac OS ทั้งที่ Mac OS สามารถใช้งานบนโน้ตบุ้คเครื่องอื่น ๆ ได้ หาก Apple ต้องการ

และนี่คือตัวอย่างหนึ่งเท่านั้น สำหรับนโยบายผูกขาดของ Apple ที่มีให้เห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นกรณี iTunes หรือ App Store สำหรับ Apple แล้วทุกอย่างควรอยู่ในการควบคุม โดยมักใช้ข้ออ้างในเรื่องคุณภาพที่ลูกค้าควรได้รับ ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด เพราะมันขัดต่อแนวทาง Open Source ที่ผมชื่นชอบ

ที่สุดแล้ว การตัดสินใจเลือกใช้สิ่งต่าง ๆ ก็เป็นสิทธิส่วนบุคคล ที่ทุกคนมีสิทธิที่จะตัดสินใจ แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ไม่สามารถกำหนดให้ทุกคนคิดและตัดสินใจเหมือนเราได้

350 โอเพนซอร์สซอพต์แวร์สำหรับงาน enterprise

bow_der_kleine — Thu, 27 Nov 2008 23:46:23 +0000

บริษัทให้คำปรึกษาการใช้งานซอพท์แวร์สัญชาติสวิสเซอร์แลนด์ Optaros ได้นำเอกสารความยาว 64 หน้า เกี่ยวกับการใช้โอเพนซอร์สซอพต์แวร์ออกสู่สาธารณชน ในเอกสารดังกล่าว มีข้อมูลโดยสรุปเกี่ยวกับโอเพนซอร์สซอพต์แวร์กว่า 350 ตัว เพื่อใช้สำหรับงานพัฒนาโปรแกรม และงานระดับ enterprise ข้อมูลประกอบด้วย ความพร้อมของซอพท์แวร์ต่องาน enterprise, ความสามารถของซอพท์แวร์, ความเคลื่อนไหวของ community ผู้พัฒนา, ซัพพอร์ท และ สัญญาอนุญาต

ผู้สนใจสามารถดาวน์โหลดโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ได้ที่ Open Source Katalog 2009 หรือใครอยากได้เป็นกระดาษไปนอนอ่าน สามารถสั่งซื้อได้ในราคา 8 ยูโร

สำหรับบริษัทไทยที่มีความสนใจใคร่ใช้โอเพนซอร์ส บริษัทให้คำปรึกษาการใช้งานโอเพนซอร์สสัญชาติไทยอย่าง โอเพนซอร์สดิเวลอปเมนต์ (OSDev) อาจเป็นทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ

ที่มา - heise-online

ซอพต์แวร์ผิดกฏหมาย (เพราะอย่างนี้ไง ไทยเลยไม่เจริญ)

bow_der_kleine — Tue, 25 Nov 2008 22:27:14 +0000

ขอยืมคำพูดของ Ford Antitrust มาใช้สักหน่อยครับ "ซอฟต์แวร์ลิขสิทธิ์ จั่วหัวพูดถึงทีไร เว็บไม่แตกก็ร้อนกันไปเป็นแถบ ๆ" แต่เนื่องจากตอนนี้เยอรมันเข้าหน้าหนาวละ หากเขียนเรื่องนี้แล้วร้อนก็คงดี จะได้ประหยัดค่าทำความร้อนไปได้หลายยูโร ซึ่งตอนนี้ประเด็นนี้กำลังร้อนมาก ๆ ใน blognone ผมไม่ได้เข้าไปอ่านแป้บเดียว กว่าสามร้อยความคิดเห็นไปแล้ว ตามอ่านแทบไม่ทัน วานฝากผู้เกี่ยวข้อง ให้ปักหมุดประเด็นนี้ไว้นาน ๆ หน่อยก็ดีครับ เผื่อจะมีความคิดเห็นที่สี่ร้อย ห้าร้อย ให้ได้อ่านกัน

อันที่จริงประเด็นเรื่องการละเมิดสัญญาอนุญาต (license) ไม่ได้เป็นประเด็นใหม่นัก ในความเคลื่อนไหวของคนโอเพนซอร์ส มักมีเรื่องนี้เข้ามาเป็นปัจจัยเสมอ เพราะคนใช้โอเพนซอร์สจำนวนไม่น้อยมีแนวคิดที่ว่า "ผมไม่อยากละเมิดสัญญาอนุญาต แต่ก็ไม่อยากเสียเงิน ผมก็เลยใช้โอเพนซอร์ส" (ซึ่งจริง ๆ แล้วปรัชญาโอเพนซอร์สมันมีมากกว่านั้น) คนที่ใช้งานซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สส่วนมาก เห็นความสำคัญของเรื่องสัญญาอนุญาต การรณรงค์การใช้งานโอเพนซอร์ส จึงมาควบคู่กับเรื่องสัญญาอนุญาตเสมอ

ผมเดาว่า คนที่เห็นความสำคัญของเรื่องสัญญาอนุญาต (ไม่จำเป็นต้องเป็นโอเพนซอร์ส)ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย (เพราะอย่างนี้ไง ไทยเลยไม่เจริญ) คงโคตรจะรำคาญ เมื่อได้อ่านข้ออ้างอันฟังไม่ค่อยจะขึ้น ของพวกใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย เพราะลำพังการใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมายมันก็แย่พออยู่แล้ว บางคนยังภูมิใจที่ได้ใช้ หรือบางคนต่อเหน็บแนมว่าคนที่เขาใช้ของถูกกฏหมาย สิ่งแรกที่ควรทำความเข้าใจ ก่อนอ่านบรรทัดต่อไปจากนี้คือ การใช้ซอฟต์แวร์เถื่อนเป็นเรื่องผิดกฏหมาย คนใช้ไม่ควรภูมิใจ คนใช้ไม่ควรต่อว่าผู้อื่นในเรื่องการใช้ซอฟต์แวร์ถูกกฏหมาย ผู้ที่กระทำความผิดด้วยความภูมิใจ คือผู้ที่ไม่น่าให้อภัย

ประเด็นที่ผมจั่วหัว เรื่องการใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย ทำให้ประเทศไม่เจริญ ไม่ใช่ประเด็นทางจริยธรรม แต่เป็นประเด็นแนวคิดเศรษฐกิจโลกยุคใหม่

ในเศรษฐกิจโลกยุคใหม่ ที่ทุกอย่างเชื่อมถึงกันเป็น globalization ประเทศที่ได้เปรียบทางเศรษฐกิจ จะไม่ใช่ประเทศที่ผลิตสินค้าอุตสาหกรรมได้มาก และเร็วกว่าประเทศอื่นอีกต่อไป ประเทศที่เคยได้ชื่อว่าประเทศอุตสาหกรรมใหม่ (NICs : New Industrie Countries) ในยุค 80's กำลังประสบปัญหาเรื่องการตลาด และการผลิต ด้วยปัจจัยหลัก ๆ สองประการคือ

ต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น เนื่องจากมาตรฐานชีวิตของคนในประเทศที่สูงขึ้น ทำให้ต้นทุนทรัพยากรมนุษย์ (ซึ่งเป็นต้นทุนหลักในอุตสาหกรรมส่วนมาก) สูงขึ้น การจ่ายเงินเดือนที่สูง ทำให้อุตสหกรรมต้องย้ายฐานการผลิตออกไปยังประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งคุณภาพชวิตของคนในประเทศเหล่านี้ก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ การย้ายฐานการผลิต จึงไม่ใช่ทางออกอีกต่อไป นอกจากนี้ปัญหาพลังงาน ยังทำให้ปัญหานี้เป็นปัญหาที่หนักขึ้นเรื่อย ๆ
การแข่งขันในตลาดเสรี เป็นตัวกำหนด ทำให้อุตสาหกรรมต้องขายสินค้าตัวเองในราคาที่ต่ำลง

เมื่อต้นทุนสูงขึ้น ขายสินค้าได้ถูกลง อีกทั้งยังมีคู่แข่งใหม่ ๆ ในตลาดอย่าง จีน เกาหลี อินเดีย ไต้หวัน ทำให้จ้าวตลาดอย่าง อเมริกา ยุโรป และญี่ปุ่น ต้องระสับระส่ายไปตาม ๆ กัน อีกทั้ง ประเทศกำลังพัฒนาประเทศอื่น ๆ ก็กำลังขยับตัวขึ้นมาเป็นผู้ผลิตเช่นกัน ในเมื่อทุกคนต่างเป็นผู้ผลิต แล้วสินค้าที่ผลิตขึ้นมาจะไปขายใคร ? แล้วใครจะเป็นผู้อยู่รอดในการแข่งขันนี้ ?

คำตอบคือ ผู้ที่มี Know-how และ Expertise คือผู้ที่อยู่รอด

ดังนั้นการแข่งขันในโลกเศรษฐกิจยุคใหม่ จะไม่ใช่การแข่งขันทางการผลิตอีกต่อไป เพราะเรากำลังเดินมาถึงจุดอิ่มตัวทางด้านกำลังการผลิต และความเร็วในการผลิต การแข่งขันที่เราจะเห็นในอนาคต คือการแข่งขันกันในเรื่องของ Know-how เพราะผู้ที่ถือครอบครองความรู้ จะสามารถกำหนดทิศทางตลาด และการผลิตได้ สิ่งที่เราเห็นได้ชัดจากระบวนการดังกล่าวคือ การแยกฐานการผลิต และการวิจัยออกจากกัน (ซึ่งฐานการวิจัยจะกำหนดทิศทางทุกอย่างในการผลิต) มีการซื้อขายความรู้ และประสบการณ์กันมากขึ้น ด้วยราคาที่สูงขึ้น

เมื่อย้อนกลับมาดูประเทศไทย จะด้วยปัญหาการเมือง วิกฤตทาการศึกษา หรืออะไรก็แล้วแต่ เรายังไม่ตื่นตัวเรื่องนี้กันเลยแม้แต่น้อย เรายังมองไม่เห็นภาพเลยว่า จะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ผมไม่เรียกร้องว่าประเทศไทยต้องเจริญ แต่อย่างน้อย เราก็ควรรู้ว่า สิ่งที่เราทำอยู่จะมีผลกระทบอย่างไร อันที่จริงเรื่องวิกฤต Know-how ไม่ได้มีเฉพาะในวงการไอทีเพียงอย่างเดียว แต่มีให้เห็นในทุกวงการ (ดังจะเห็นได้จากนักเรียนไทยส่วนมาก ทั้งเมืองไทย เมืองนอก มักเรียนกันเพื่อเอาวุฒิ) เพียงแต่วงการไอทีค่อนข้าง extreme หน่อย เพราะเป็นวงการที่ Know-how คือทุกอย่าง

การใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย เป็นความชัดเจนที่จะปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ผู้ใช้ไม่เห็นความสำคัญของ Know-how เพราะหากจะประเมินราคาของ Know-how ที่ถูกลงทุนไป เพื่อผลิตซอฟต์แวร์ตัวหนึ่ง ก็จะรู้ว่า ราคาซอฟต์แวร์ที่ขายกันอยู่ในท้องตลาดนั้น ถูกแสนถูกเพียงใด บางคนใช้เรื่อง Know-how เป็นข้ออ้างในการใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย โดยอาจจะบอกว่า เพราะเห็นความสำคัญของ Know-how ไง ก็เลยโขมยเขาใช้ เพราะเหมือนเป็นการโขมย Know-how ของเขามาด้วย เพราะอย่างนี้ไงครับ ถึงได้มีปัญหา เพราะยังแยกกันไม่ออกเลยว่า อะไรคือ Product อะไรคือ Know-how

คนที่ได้รับผลการะทบจากการใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมายมากที่สุด คงไม่ใช่ Microsoft หรือ Adobe แต่เป็นโปรแกรมเมอร์คนไทยและตัวผู้ใช้เอง เพราะรายได้ของผู้ผลิตรายใหญ่อย่าง Microsoft หรือ Adobe สูงกว่ารายได้ที่เสียไปจากซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย อย่างเทียบกันไม่ได้ แต่การซื้อซอฟต์แวร์ผีแผ่นละร้อยมาใช้งาน เป็นการตัดแขนตัดขาของผู้ผลิตซอฟต์แวร์ในเมืองไทย ชนิดที่ไม่ให้ไปผุดไปเกิดกันเลยก็ว่าได้ เพราะเมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว ผู้ผลิตรายย่อยจะเอาอะไรไปแข่ง ซอฟต์แวร์รคุณภาพห้าร้อย ขายราคาห้าร้อย ไปแข่งกับซอฟต์แวร์คุณภาพสามหมื่น ราคาร้อยเดียว ได้อย่างไร เผลอ ๆ ไอ้ราคาห้าร้อย อาจโดนเอาไปขายราคาร้อยเดียวอีก คงเซ็งน่าดู เมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว ยังมีใครอยากจะสร้าง Know-how อีกครับ

ส่วนผู้ใช้แม้ว่าจะไม่โดนผลกระทบมากมาย เหมือนผู้ผลิตซอฟต์แวร์รายย่อย แต่ก็ต้องรับกรรมที่ตัวเองก่อไว้เหมือนกัน อย่างที่เห็นชัด ๆ คือ ได้ใช้ซอฟต์แวร์ที่คุณภาพลดลง เพราะซอฟต์แวร์ผีแผ่นละร้อย มักมีสารปนเปื้อนมาให้ผู้ใช้ปวดหัวเล่นอยู่เสมอ ข้อนี้ไม่ใช่ความเชื่อของผม แต่เป็นประสบการณ์ตรง เรามักได้ยินคนไทยบ่นอยู่เสมอ ว่าวินโดวส์ไม่ดีอย่างนั้น ไม่ดีอย่างนี้ (ใช้ไปสักพักช้า ไวรัส ชอบแฮงค์ ฯลฯ) แต่เพื่อนร่วมงานผมกลับไม่ค่อยเจอปัญหาเหล่านี้ (ผมใช้ GNU/Linux คงเทียบกันไม่ได้) เพราะที่ทำงานผมใช้ซอฟต์แวร์แท้ 100%

หรืออย่างเวลาที่ผมต้องไปล้างเครื่องให้ใคร ก็มักจะได้ยินเสียงบ่นว่า ไม่รู้เครื่องเป็นอะไร ต้องล้างใหม่ทุกสามเดือน สืบไปสืบมาซอฟต์แวร์ผีอื้อซ่า เลยต้องจัดการฟอร์แมตเครื่อง ลงซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สให้ใช้สำหรับบางโปรแกรม ลงซอฟต์แวร์แท้ให้สำหรับบางโปรแกรม พร้อมสั่งกำชับ ห้ามลงซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย ห้ามลงโปรแกรมที่ไม่รู้ว่ามันเอาไว้ใช้ทำอะไร เวลาผ่านไปเป็นปี ไม่มีปัญหาอีกเลย อย่างนี้ไม่ใช่เพราะของปลอม ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร

หากเราจะมองข้างประเด็นเรื่องของแถมอันไม่พึงประสงค์ จากซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย มันก็ยังมีประเด็นอื่นที่ต้องให้คิดอยู่ดี นั่นคือ เรื่องราคาซอฟต์แวร์ที่สูงกว่าความเป็นจริง เพราะบริษัทผู้ผลิตย่อมบวก cost เหล่านี้ลงไปในราคาซอฟต์แวร์เสมอ แม้ว่าผู้ที่ใช้ซอพ์แวร์เถื่อน จะไม่ได้รับผลกระทบนี้โดยตรง แต่ก็ขอให้รู้เอาไว้ครับ ว่าคุณกำลังเอาเปรียบผู้ใช้คนอื่นอยู่ ไม่ได้เอาเปรียบบริษัทซอฟต์แวร์อย่าง Microsoft หรือ Adobe เพียงอย่างเดียว

ขอกลับมายังเรื่อง Know-how ในการสร้างซอฟต์แวร์ ว่าการสร้างนิสัยไม่รู้จักคุณค่าของ Know-how การไม่รู้จักเคารพสิทธิผู้อื่นในเรื่องทรัพย์สินทางปัญญา ด้วยการใช้ซอฟต์แวร์เถื่อน มันจะสร้างนิสัยไม่ดีอื่น ๆ ตามมา คือ การไม่เห็นความสำคัญของกระบวนการสร้างความรู้ ที่สำคัญยิ่งกว่าตัว Know-how มากมายนัก แน่นอนว่า คนใช้ซอฟต์แวร์เถื่อน ต้องมีแนวคิดแบบ ผลนิยม คือไม่รู้จะเสียเงินเยอะไปทำไม ในเมื่อผลสุดท้ายมันเหมือนกัน โดยลืมคิดไปว่า ไอ้ระหว่างทางกว่าจะไปถึงผลน่ะ มันมีกระบวนการอื่น ๆ อีกมากมาย คนที่คิดได้ในเรื่องกระบวนการตรงนี้ จะผลิตซอฟต์แวร์อีกกี่ร้อยกี่พันก็ไม่มีปัญหา แต่คนที่หวังจะเอาแต่ผลอย่างเดียว ก็ต้องคอยผลอย่างเดียวตลอดไป

นอกจากนี้ยังมีประเด็นร้อนในวงการวิจัย ในยุคที่จีนเข้ามามีบทบาทต่อเศรษฐกิจโลกคือเรื่องของ จรรยาบรรณในงานวิจัยและพัฒนา เมื่อวันก่อน ผมได้คุยกับโปรเฟสเซอร์ และหัวหน้าทีมงานวิจัยจาก NSN ในเรื่องความไว้วางใจของบริษัทต่าง ๆ ที่มีต่อบริษัทสัญชาติจีน เนื่องจากบริษัทและรัฐบาลในฝั่งยุโรป และอเมริกา มีประสบการณ์และภาพที่ไม่ดีนัก ต่อรัฐบาลและบริษัทสัญชาติจีน (ที่อาจมีรัฐบาลหนุนหลังอยู่อีกที) เพราะในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา มีหลายครั้งที่บริษัทสัญชาติจีเล่นไม่ซื่อ มีการถ่ายทอดความรู้จากยุโรปและอเมริกาไปยังจีน ในลักษณะที่ไม่โปร่งใสนัก จนในระยะหลัง บริษัทในยุโรป และอเมริกาเลี่ยงที่จะทำสังฆกรรมกับจีน ซึ่งหลายคนคาดว่า ปัญหาดังกล่าว จะมีผลกระทบต่อเศรษฐกิจของจีนในระยะยาว (ตอนนี้ส่งผลบ้างแล้ว ในธุรกิจอาหาร และของเด็กเล่น)

แม้แต่จีนซึ่งเป็นประเทศใหญ่ มีกำลังบริโภคและการผลิตที่สูง ยังได้รับผลกระทบในเรื่องจรรยาบรรณการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา ประเทศเล็ก ๆ และไม่มีอะไรไปต่อรองกับเขาอย่างไทย หากยังคิดจะเล่นไม่ซื่ออีก ใครเขาจะอยากมาทำธุรกิจด้วย!

สำหรับคนที่ไม่ได้ทำงานด้านนี้โดยตรง ไม่มีความรู้เรื่องซอฟต์แวร์และสัญญาอนุญาต แล้วใช้ซอฟต์แวร์เถื่อน ผมค่อนข้างเฉย ๆ เพราะในเมื่อเขาไม่รู้ จะให้ทำอย่างไร แต่คนที่ทำงานด้านนี้โดยตรง จะอ้างไม่ได้ว่าไม่มีความรู้เรื่องนี้ (หากไม่มีความรู้เรื่องนี้ ก็ควรไปหาอาชีพอย่างอื่นทำ ที่ไม่ต้องใช้ความรู้เรื่องนี้) แม้ว่าคนเหล่านี้จะมีเหตุผลร้อยแปดพันเก้า ในการอ้างความชอบธรรมในการใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย แต่เหตุผล ที่เป็นเหตุผลจริง ๆ มีเพียงสองข้าเท่านั้น คือ เสียดายเงิน กับไม่เคารพสิทธิผู้อื่น

สำหรับคนที่เสียดายเงิน คุณไม่ผิดครับ ที่เสียดายเงิน แต่ผิดที่ไปละเมิดสิทธิผู้อื่น และใช่ว่าคุณเสียดายเงิน แต่อยากใช้ หรือมีความจำเป็นต้องใช้ซอฟต์แวร์บางอย่าง แล้วไม่มีทางเลือกอย่างอื่น ก็อย่างที่ผมเขียนไว้ตั้งแต่ต้นครับ ว่าโอเพนซอร์สคือทางออก หากคุณบอกว่าโอเพนซอร์สใช้ยากเกินไปหรือไม่ดีพอ เลยต้องใช้ของเถื่อน ผมคงประเมินได้แค่ว่า คุณเป็นคนที่เสียดายเงิน และพร้อมจะละเมิดสิทธิของผู้อื่น เพื่อความสบายของตัวเอง (ประเมินตาม fact ล้วน ๆ)

อันที่จริงประเด็นการใช้ซอฟต์แวร์ผิดกฏหมาย ไม่น่าจะเป็นประเด็นที่ต้องถกเถียงกันได้ เพราะความชัดเจนมันมีตั้งแต่แรกแล้ว ได้ชื่อว่าทำผิดกฏหมาย ไม่ว่าคุณจะมีข้ออ้างอย่างไร ข้ออ้างเหล่านั้นก็ไม่สามารถนำมาหักล้างกับความผิดได้

หมายเหตุ เผยแพร่ครั้งแรกที่ BioLawCom.De

รัฐบาลเยอรมันเตือน "ไม่ควรใช้ Chrome"

bow_der_kleine — Mon, 08 Sep 2008 10:17:04 +0000

หลังจากที่ Google ได้ส่ง Google Chrome เวบบราวเซอร์ตัวใหม่เข้าลงแข่ง ประชันความสามารถกับเวบบราวเซอร์ตัวอื่น ๆ เป็นที่ฮือฮาในวงการผู้ใช้อินเตอร์เนตทั่วโลก ความแรงของ Google Chrome ทำให้นักท่องอินเตอร์เนตชาวเยอรมันจำนวนมากสนใจ และดาวน์โหลดมาทดลองใช้งาน

ล่าสุดทาง Bundesamt für Sicherheit in der Informationstechnik (BSI) หรือแปลได้ว่า สำนักงานความปลอดภัยในเทคโนโลยีข้อมูลข่าวสารแห่งสหพันธรัฐเยอรมนี ได้ออกมาเตือนประชาชนไม่ให้ทดลองใช้ Google Chrome เพราะ Google Chrome จะส่งข้อมูลส่วนตัวบางอย่างของผู้ใช้งานกลับไปยังบริษัท

น่ี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ BSI ออกมาเตือนประชาชนในเรื่องการใช้งานเวบบราวเซอร์ ก่อนหน้านี้ BSI เคยออกมาแนะนำประชาชนให้ใช้งาน Firefox แทน Internet Explorer โดยอ้างถึงความปลอดภัยในเรื่องการป้องกัน Phishing

น่าสนใจว่าเหตุใดกระทรวง ICT บ้านเราจึงไม่เคยสนใจในเรื่องความเป็นส่วนตัว และความปลอดภัยของผู้ใช้งานอินเตอร์เนตบ้าง แต่กลับละเมิดความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้งานเสียเอง โดยการสั่งให้เก็บ log อีก

ที่มา - e-recht24

Hard Fight : Java vs. Python vs. Ruby

bow_der_kleine — Mon, 09 Apr 2007 08:15:46 +0000

ผมเป็นคนที่ชอบศึกษาเรื่องภาษาเขียนโปรแกรม ดังจะเห็นได้จาก จำนวนบล็อกที่ผมเขียนเกี่ยวกับภาษาเขียนโปรแกรม ที่มีมากกว่าในเรื่องอื่น ๆ จากการศึกษาโดยการเข้าไปหาข้อมูลในอินเตอร์เนตพบว่า เรื่องภาษาเขียนโปรแกรมเป็นเรื่องศาสนา คือ เป็นเรื่องที่มีพื้นฐานอยู่บนความเชื่อ มากกว่าเหตุผล

ทฤษฎีทางความเชื่อเกี่ยวกับภาษาเขียนโปรแกรมจำนวนมาก ได้ถูกกล่าวอ้างโดยไม่ได้รับข้อพิสูจน์ โดยเฉพาะจากเหล่าสาวกของภาษานั้น ๆ บางครั้งเวลาผมอ่านก็เคลิ้มตามไปเหมือนกัน บางครั้งก็อดตั้งคำถามไม่ได้ว่า มันจะจริงเหรอ ???

หมายเหตุ : ขอโฆษณาต้นฉบับหน่อยครับ ที่ BioLawCom.De :D

ผมจึงรู้สึกว่า น่าจะเขียนบล็อกขึ้นมาหนึ่งบล็อก เพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติต่าง ๆ ของภาษาเขียนโปรแกรมขึ้นมาหนึ่งบล็อก เพื่อเปรียบเทียบให้เห็นกันจะ ๆ และพยายามเป็นกลางให้มากที่สุด (อันนี้แหละยาก) เผื่อว่าใครจะเอาข้อมูลไปใช้ประกอบการตัดสินใจ โดยภาษาที่ผมจะนำมาเปรียบมวยมีด้วยกัน 3 ภาษา คือ Java, Python และ Ruby เพราะเป็นภาษาที่ได้รับความนิยมในขณะนี้ และดูที่อนาคตจะไปได้สวย (จริง ๆ อยากเขียน C# เหมือนกัน แต่ดูเหมือน C# จะแผ่วไปเยอะในช่วงหลัง)

อันที่จริงมีคนเปรียบมวย Python กับ Java ไว้แล้วเยอะเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็น Python & Java: Side by Side Comparison
(รู้สึกหน้านี้จะเสีย ลองไปอ่านที่ Google-Cache ดูครับ), C++ vs Java vs Python vs Ruby : a first impression และ Python vs. Perl vs. Java vs. C++ Runtimes แต่ส่วนมากมักเป็นข้อมูลเก่า (ยกเว้น C++ vs Java vs Python vs Ruby : a first impression ข้อมูลค่อนข้างใหม่) ผมจึงอยากอัพเดดข้อมูลบางอย่างเพิ่มเติมลงไป และทดสอบโดยใช้โปรแกรมที่ใกล้เคียงกับการใช้งานจริงมากที่สุด

About me

ก่อนอื่นผมต้องแนะนำตัว เกี่ยวกับพื้นหลังการเขียนโปรแกรมของผมก่อนครับ เพื่อให้คนอ่านใช้ประกอบวิจรณญาณในการอ่าน

ทุกวันนี้ผมทำงานโดยใช้ Python ในการเขียนโปรแกรม Simulation เกี่ยวกับเคเบิลใยแก้วนำแสง ดังนั้น คนอ่านไม่ต้องแปลกใจครับ หากผมจะลำเอียงไปทาง Python แต่ผมจะพยายามรักษาความเป็นกลางไว้ให้มากที่สุดครับ

ส่วน Java นั้น ในมหาวิทยาลัยผม บังคับเรียนหนึ่งเทอม จำนวน 2 หน่วยกิจ ขออนุญาตขี้โม้หน่อยนึงครับ ว่าตอนสอบผมได้คะแนนเกือบเต็ม เป็นหนึ่งในไม่กี่วิชา ที่ผมได้คะแนนดีกว่าเพื่อนเยอรมัน และผมเคยพยายามทำโปรเจคโดยใช้ Java เลยมีหนังสือ Java เต็มบ้าน แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เพราะจนถึงทุกวันนี้ผมยังงงอยู่เลยว่า อาจารย์ที่ปรึกษาคนนั้นต้องการอะไรจากผม ดังนั้น ผมคิดว่าความรู้ Java ที่ผมมีนั้นก็พอไปวัดไปวาได้เหมือนกัน แต่หลัง ๆ มา ผมไม่ค่อยชอบ Java เท่าไร

ผมไม่เคยศึกษา Ruby อย่างเป็นเรื่องเป็นราว แต่ก็ผ่าน ๆ ตามาบ้าง โดยการใช้งาน Ruby on Rails ความรู้ Ruby ผมจึงเป็นแบบ งูงู ปลาปลา อย่าถือสากันนะครับ :D

About this fight

การเปรียบมวยครั้งนี้ ผมได้เขียนขึ้นโดยวิเคราะห์จากการเขียนโปรแกรม โปรแกรมค้นหาข้อมูลสำหรับ CMS ซึ่งเดิมทีนั้น ผมเขียนขึ้นโดยใช้ PHP แล้วนำมาเขียนใหม่โดยใช้ Java, Python และ Ruby โดยมีการตัดโค้ดบางส่วนออก และปรับปรุงอีกเล็กน้อย เพื่อให้เหมาะสมกับการทดสอบ

ส่วนการทดสอบความเร็วนั้น ผมได้อ้างอิงตาม Python vs. Perl vs. Java vs. C++ Runtimes โดยมาปรับปรุงสำหรับ Ruby และเพิ่มการทดสอบในกรณีอื่น ๆ เข้าไปอีกเล็กน้อย

ในแต่ละยกผมจะให้คะแนน แต่ละภาษาโดยให้เป็น ยิ่งมากยิ่งดี โดยมีคะแนนเต็ม (คิดถึงตอนเรียนอนุบาลเลย)

Round 1 : The first impression

ในยกนี้ผมวิเคราะห์ตามความรู้สึกของผม ที่ได้เขียนโปรแกรมในภาษานั้น ๆ เป็นครั้งแรก ประกอบกับความรู้สึกของเพื่อน ๆ ที่เขียนโปรแกรมภาษานั้น ๆ เป็น

Java : : เป็นภาษาที่เหมาะกับวิศวกรซอพท์แวร์ แต่ไม่ค่อยถูกโฉลกกับคนวงการอื่น ๆ ในครั้งแรกที่เริ่มเขียน Java อะไร ๆ ก็ดูยากไปหมด ผมและเพื่อนทุกคนเห็นพ้องต้องกันตอนเรียน Java ว่า Java ยากกว่า C อีก อีกทั้งตัวภาษาไม่เอื้อต่องานประเภท Quick and Dirty คือลองเขียนเล่น ๆ สั้น ๆ คนที่จะเขียนโปรแกรม Java โปรแกรมแรกได้นั้น ต้องรู้จัก JRE, JDK, class, object, public, static, void, main ก่อนถึงจะเขียนได้ อีกทั้งยังเจอ Concept แปลก ๆ ที่คนที่ไม่เคยเขียน Java มาก่อน ก็ต้องงงไปตาม ๆ กัน เช่น Interface, Abstact Class, Iteration, Type Cast เป็นต้น สรุปคือ กว่าจะเขียน Java เป็นต้องใช้เวลาค่อนข้างนาน
Python : : คงเหมือนกับภาษา Script ภาษาอื่น ๆ ที่ไม่ต้องรู้อะไรมากก็ลงมือเขียนได้เลย มี Interactive-Console ให้ใช้งาน ลองเล่นไปตามเรื่องตามราว แต่สิ่งที่กวนประสาทมาก ๆ คือ Indent เป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาในการปรับตัวกันนานพอสมควร
Ruby : : ครั้งแรกที่ลองใช้งาน อะไร ๆ ก็ดูง่ายไปหมด หากรู้จักภาษา Script อื่น ๆ มาก่อน Ruby แล้ว การเรียนรู้ Ruby ก็จะใช้เวลาน้อยมาก

Round 2 : Community

Community เป็นปัจจัยสำคัญมากในการเลือกใช้งานภาษาเขียนโปรแกรมในปัจจุบัน ภาษาที่มี Community ที่แข็งแกร่ง ย่อมหมายถึงโอกาสอยู่รอดของภาษาในอีกสิบปี ยี่สิบปีข้างหน้าก็จะสูงตามไปด้วย

Java : : เนื่องจาก Java เป็นภาษาที่ได้รับความนิยมสูงสุด มีบริษัทยักษ์ใหญ่จำนวนมากให้การสนับสนุน Java และเลือก Java เป็นภาษาหลักในพัฒนาซอพท์แวร์ของตัวเอง อีกทั้งในขณะนี้ Java กลายเป็น OpenSource เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดังนั้น Community ของ Java จึงแข็งแกร่งไร้เทียมทาน
Python : : Python เป็น OpenSource โดยกำเนิด และเป็นภาษาที่ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ มีองค์กรณ์สนับสนุนอย่างเป็นทางการมากมาย (PSF, Google, Zope) แม้ความนิยมในตัว Python ยังไม่เทียบเท่า Java แต่ความแข็งแกร่งของ Community ก็ไม่ได้เป็นรอง Java แม้แต่น้อย
Ruby :: แม้ว่า Ruby จะเป็นภาษาที่ค่อนข้องใหม่ แต่ในระยะเวลาสองปีที่ผ่านมา Ruby ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว สาเหตุก็เนื่องมาจาก Ruby on Rails ความแข็งแกร่งของ Community ของ Ruby จึงเพิ่มขึ้นอย่างน่าจับตามอง แม้กระนั้นก็ตาม Community ของ Ruby ยังอยู่ในภาวะสร้างตัว จึงยังไม่แข็งกร่งเท่าภาษาเขียนโปรแกรมรุ่นพี่อย่าง Java และ Python แต่คาดว่าอีกปีหรือสองปี Ruby อาจเทียบชั้นมาตีเสมอได้ไม่ยาก

Round 3 : Library

Java : : เนื่องจาก Java เป็นภาษาที่ได้รับความนิยมอย่างสูง จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ Java จะมี Library ให้เลือกใช้มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเขียนโปรแกรมเชิงธุรกิจ แต่ Library ส่วนใหญ่ของ Java ได้รับการออกแบบมาซับซ้อนเกินไป ทำให้ใช้ยาก อีกทั้งยังขาด Library สำหรับโปรแกรมทางวิทยาศาสตร์อีกจำนวนมาก
Python : : แม้ว่า Library ของ Python คลอบคลุมการใช้งานมากกว่า Java (ทางวิทยาศาสตร์, Image Processing, Latex, 3D-Rendering, etc.) แต่ Library ส่วนใหญ่ยังมีมาตรฐานไม่เทียบเท่าของ Java ส่วนหนึ่งเนื่องมาจากเป็นโครงการ OpenSource ขนาดเล็ก
Ruby : : ความเป็นภาษาใหม่ของ Ruby ทำให้ Ruby มี Library ให้เลือกใช้ยังไม่มากนัก แต่ Library ของ Ruby ก็น่าจับตามอง เนื่องเพราะเป็น Library ที่ใช้งานง่าย และมีมาตรฐาน เมื่อเปรียบเทียบกับ Java และ Python

Round 4 : Time to code

Java : : ใครบอกว่า Java เขียนง่ายผมคนหนึ่งล่ะที่ไม่เชื่อ คนส่วนใหญ่บอกว่า Java เขียนง่ายกว่า C++ ผมเห็นด้วยเพียงครึ่งเดียว Concept ของ Java แม้จะทำให้เขียนโปรแกรมง่ายกว่า C++ ก็จริง แต่ก็เข้าใจยากกว่าเหมือนกัน (แค่ Itration อ. ที่สอนต้องใช้เวลาอธิบายอยู่หลายอาทิตย์ กว่าพวกผมจะเข้าใจ) และเนื่องจาก Java ยังเป็น Compiled Language อยู่ การลองโน่นลองนี่จึงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องเสียเวลาในการ Compile อีกทั้งความพยายามออกแบบ Java ให้ Common มากที่สุด ก็ทำให้ Java ซับซ้อนเกินกว่าเหตุ
Python : : ความเป็น Script ของ Python ทำให้การเขียนโค้ดด้วย Python รวดเร็วทันใจอยู่แล้ว บวกกับคอนเซพท์ที่เข้าใจง่ายของ Python ยิ่งทำการเขียนโค้ดของ Python เร็วขึ้นไปอีก เครื่องมือในการหาข้อผิดพลาดที่พร้อม คุณภาพโค้ดที่ได้ก็สูง เพราะโดนบังคับโดยตัวภาษา โครงสร้างของภาษาที่รองรับโครงการขนาดใหญ่ โดยส่วนตัวผมเห็นว่า Python น่าจะเป็นภาษาที่เขียนโค้ดได้เร็วที่สุดในขณะนี้
Ruby : : คุณสมบัติดี ๆ หลายอย่างของ Perl และ Python ถูกสอดแทรกลงใน Ruby ได้อย่างลงตัว แม้ว่า Ruby จะเป็นภาษาที่ใช้เครื่องหมายมากเกินไป (ออกแนว Perl) ทำให้โค้ดที่ได้อ่านยากไปบ้าง แต่ก็ถูกทดแทนด้วยคอนเซพท์หลายอย่างที่ไม่เหมือนใคร (symbol, attr_reader) ในขั้นต้นการเขียนโค้ดด้วย Ruby อาจเร็วกว่า Python แต่ในระยะยาว Ruby อาจประสบปัญหาเดียวกับ Perl คือ Write only coding

Round 5 : How does the language do ?

5.1 : Block

Java : : สำหรับผมแล้วการแบ่งบล็อกด้วยวงเล็บปีกกา {} เป็นการแบ่งบล็อกที่ผมชอบมากที่สุด เพราะสามารถทำได้ง่าย รวดเร็ว และชัดเจน แม้ว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้นบ้าง เวลาที่มีบล็อกซ้อนบล็อกมากเกินไป แต่ปัญหานี้ไม่ว่าจะใช้วิธีการแบ่งบล็อกแบบไหน ก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น การเลี่ยงการเขียนบล็อกซ้อนบล็อกจึงน่าจะเป็นทางออกที่ดีกว่า
Python : : แม้ว่าการแบ่งบล็อกด้วย indentation มีข้อดีหลายอย่าง ทั้งง่าย รวดเร็ว เป็นการบังคับให้คนเขียนโปรแกรมเขียนโค้ดที่อ่านง่าย แต่ก็มีอันตรายแอบแฝงหลายอย่าง เช่น การใช้ Tabalator ผสมกับการเว้นวรรค ขนาด indentation ที่ไม่เท่ากัน การเขียนโปรแกรมด้วย Python จึงต้องใช้ Editor ที่มีคุณภาพพอสมควร เพื่อป้องกันปัญหาดังกล่าว อีกทั้งต้องมีการตกลงกันระหว่าคนเขียนโปรแกรมว่าจะใช้ indentation แบบใด
Ruby : : การแบ่งบล็อกด้วย begin และ end แม้ว่าจะทำให้อ่านง่ายขึ้น แต่ก็ง่ายกว่าการใช้วงเล็บปีกกาไม่มากนัก Ruby เองก็ไม่ใช่ภาษาที่อ่านง่ายอยู่แล้ว การใช้ begin และ end จึงไม่มีข้อได้เปรียบที่ชัดเจน นอกจากจะทำให้โค้ดยาวขึ้น

5.2 : Loop

Java : : การวนลูปของ Java เริ่มต้นเดิมทีได้นำวิธีการของ C มาใช้ จากนั้นก็เพิ่ม Iteration เข้ามา แม้ว่า Iteration จะได้เปรียบ for ธรรมดาอยู่หลายอย่าง แต่ก็ทำให้โค้ดที่ได้อ่านยาก ต้องเขียนโค้ดยาว งง ๆ คนส่วนมากจึงยังคงใช้ for ธรรมดามากกว่า Iteration ใน Java 5 จึงได้มี for-each เพิ่มเข้ามา แต่ก็ยัง for-each ที่ยัง งง ๆ อยู่ ถึงตอนนี้ผมยังคอมไพล์โปรแกรมที่มี for-each ไม่ผ่านเลยครับ
Python : : คอนเซพท์ for-loop ของ Python ถือว่าเป็นคอนเซพท์ที่ดีมาก มีการนำ iteration มาใช้โดยที่คนเขียนไม่ต้องทำความเข้าใจเรื่อง iteration แต่อย่างใด for-each เป็นการวนลูปที่เร็วที่สุดใน Python (เร็วกว่า while) มีฟังก์ชั่น zip() ให้ใช้ ทำให้สามารถใช้ for-each กับข้อมูลสองชุดที่มีขนาดเท่ากันพร้อมกันได้
Ruby : : คอนเซพท์วนลูปของ Ruby คล้ายคลึงกับของ Python มาก ข้อเสียเดียวที่ผมมองเห็นในการวนลูปของ Ruby คือ incosistence Ruby มีการวนลูปหลายรูปแบบเกินไป ทำให้เกิดความสับสนในการใช้งานในบางครั้ง

5.3 : Container

Java : : ตอนผมเรียน Java อ.ที่สอนท่านชอบบอกว่า Collection-Classes ของ Java มันเจ๋งอย่างไรบ้าง หากเปรียบมวยกับ Array ของ C++ มันก็เจ๋งกว่าจริง ๆ นั่นแหละ แต่มันซับซ้อนมาก ๆ มากเกินไป การทำความเข้าใจ Collection-Classes ของ Java ให้แตกฉาน เป็นศาสตร์ และศิลป์ในตัว ต้องใช้เวลานาน มีจำนวน Classes ให้เลือกใช้มากเกินไป ทั้งที่แต่ละ Class ก็ไม่ต่างกันมาก การนำข้อมูลดิบใส่ลงไปใน Container ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ (ดูตัวออย่างโปรแกรม)
Python : : ใน Python มี Container เพียงสามแบบ คือ [List], {Dictionary} และ (Tuple) สามารถนำไปใช้งานง่าย คลอบคลุมทุกการใช้งาน เจ๋งไหม
Ruby : : คอยเซพท์ Container ของ Ruby เหมือนของ Python ทุกอย่าง แต่ไม่มี Tuple ให้ใช้

Round 6 : OOP

Java : : Java เป็นภาษาเขียนโปรแกรมที่นำทฤษฎี OOP มาใช้งานได้เต็มรูปแบบ และสมบูรณ์ที่สุด มีเพียง C# เท่านั้น ที่สามารถเทียบชั้นกับ Java ได้ในเรื่องนี้ แต่คำถามคือ เรามีความจำเป็นเพียงใด ในการใช้ OOP เต็มรูปแบบ
Python : : แม้ว่า Python จะรองรับการเขียนโปรแกรมแบบ OOP แต่ผมก็มองว่าเป็น OOP แบบขำ ๆ มีคอนเซพท์ OOP หลายอย่างที่ขาดใน Python (public, private, protected, interface, abstact calss, etc.) อีกทั้งทุกอย่างใน Python ไม่จำเป็ต้องเป็น Object สำหรับคนที่เรียน วิชา Software Engineering หรือ Software Architect มา อาจเริ่มต้นกับ Python ไปไม่ถูกเหมือนกัน แต่สิ่งเหล่านี้ถูกทดแทนได้โดย Meta- , Functional-Programming และ Dynamic Typing
Ruby : : Ruby อาจไม่รองรับ OOP เท่า Java แต่ดีกว่า Python และทำหน้าที่ OOP ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง OOP ในส่วนที่ขาดไปของ Ruby สามารถทดแทนได้ด้วย Dynamic Typing

Round 7 : Web-Development

Java : : แม้ว่า Java จะสร้างชื่อเสียงของตัวเองด้วยการใช้งานบนอินเตอร์เนต แต่ Framework เกี่ยวกับ Web-Development ของ Java ก็ไม่เคยประสบความสำเร็จอย่างจริงจัง Applet โดนโลกลืมอย่างน่าสงสาร Servlet และ JSP ก็โดน PHP กินส่วนแบ่ง ทิ้งห่างอย่างไม่เห็นฝุ่น เพราะมันดันใช้ยาก และตะกละตะกลาม แม้ว่าจะมี Web-Framework ใหม่ ๆ ออกมาให้ใช้งานมากมาย แต่ก็กินส่วนแบ่งกันเอง และไม่มีนวัตกรรมใหม่ ๆ ที่น่าสนใจ
Python : : Plone ถือเป็น Killer Application ของ Python และเป็นเครื่องยืนยันได้ถึงคุณภาพด้านนี้ของ Python ได้อย่างดี อีกทั้ง Google และ YouTube ต่างก็หันมาใช้ Python อย่างออกหน้าออกตา สำหรับ Framework ก็มีทั้ง Zope , Django และ Turbo-Gear ให้เลือกใช้ แต่ปัญหามันอยู่ตรงนี้แหละครับ มันมีให้เลือกใช้เยอะเกินไปจน inconsistence
Ruby : : บอกได้คำเดียวครับว่า Rails มันสุดยอด

Round 8 : GUI

Java : : เป็นจุดอ่อนของที่ติดตัว Java มานานนับปี AWT , SWT และ Swing ต่างก็มีจุดอ่อนจุดแข็งของตัวเอง แต่เมื่อเปรียบเทียบทั้งสามกับ GUI ภาษาอื่น บอกได้เลยครับว่ามันห่วย สาเหตุก็เนื่องมาจาก Java มันเป็น Manage Code จึงไม่สามารถดึงพลังของ CPU มาใช้สำหรับ GUI ได้เท่า Native Code
Python : : Python เป็นภาษาเขียนโปรแกรมที่มี GUI ให้เลือกใช้มากที่สุดภาษาหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็น Tk, Qt, KDE, GTK, Gnome, wxPython และทุก GUI-Toolkit ต่างก็เป็น GUI-Toolkit ที่มีประสิทธิภาพทั้งสิ้น
Ruby : : ความเป็นภาษาใหม่ของ Ruby ทำให้ Ruby ยังมี GUI ให้ใช้ไม่มากนัก แต่ไม่นานครับ ตอนนี้นักพัฒนาโปรแกรมของ Ruby ต่างเร่งผลิต Toolkit เหล่านี้ให้เราใช้งานอยู่ อีกสองสามปี ผมคิดว่า GUI ของ Ruby คงเทียบชั้น Python ได้ไม่ยาก

Round 9 : ETC.

9.1 : Tools

Java : : เนื่องจาก Java เป็นภาษาที่เขียนยาก แต่มีคนใช้เยอะ เลยมี IDE ดี ๆ ให้เลือกใช้งานหลากหลายตามไปด้วย สองผู้นำในวงการ IDE ของ Java ได้แก่ NetBeans และ Eclipse ซึ่งทั้งสองเป็น IDE ที่มีคุณภาพสูง แถมทั้งคู่เป็น OpenSource อีกต่างหาก นอกจาก IDE แล้ว Java ยังมีเครื่องมืออื่น ๆ ให้เลือกใช้อย่างจุใจ
Python : : IDLE เป็นเครื่องมือมาตรฐานที่ติดตัวมากับ Python อันประกอบด้วย Editor และ Interactive-Python ซึ่งเป็นเครื่องมือที่เหมาะสำหรับงานขั้นพื้นฐานเท่านั้น แม้ว่า Python จะเป็นภาษาที่ค่อนข้างได้รับความนิยม แต่ถือว่ามีเครื่องมือจำพวก IDE ให้เลือกใช้งานน้อยมาก
Ruby : : ความเป็นน้องใหม่ของ Ruby ทำให้ Ruby เสียเปรียบในหลาย ๆ ด้าน ไม่เว้นแม้แต่ด้านเครื่องมือการพัฒนาโปรแกรม โดยส่วนตัวผมคิดว่า ในอนาคตเราก็อาจไม่มีเครื่องมืออลังการอย่าง NetBeans หรือ Eclipse สำหรับ Ruby หรือ Python มาใช้งานกัน เพราะคุณสมบัติของภาษา Script ทำให้เครื่องมือต่าง เป็นเพียงเครื่องอำนวยความสดวก มากกว่าเครื่องมือจำเป็น

9.2 : Platform

Java : : คอนเซพท์ Write once run any where ของ Java นั้น ถือเป็นนวรรตกรรมบรรลือโลก ที่ถึงตอนนี้ยังไม่มีใครมาเทียบรัศมี (.NET ฟังดูดี แต่ในความเป็นจริงมันงี่เง่า เพราะใช้งานได้เฉพาะ OS ความหวังจึงน่าจะอยู่ที่ Mono) Byte-Code ที่ได้ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงใด ๆ ก็ใช้งานได้ทุก OS ดังนั้นเรื่อง Plattform ต้องยกให้ Java เขาไป
Python : : แม้ว่า Python จะรองรับหลาย OS ไม่แพ้ Java แต่โค้ดบางส่วน ก็ต้องมีการแก้ไขเพื่อให้เข้ากับ OS โดยเฉพาะในส่วนที่ใช้ Module os ของ Python อีกทั้งการนำไปใช้งาน ก็เป็นการนำซอร์สโค้ดไปใช้ ไม่ได้เป็น Byte-Code อย่าง Java
Ruby : : เหมือน Python ครับ :P

Round 10 : Performance

ในที่สุดก็มาถึงยกสุดท้าย ยกที่สำคัญที่สุด เรื่องความเร็วมักเป็นปัจจัยสำคัญ ที่ได้รับการพิจรณราในการตัดสินใจไม่ใช้ภาษา Script เพราะคนส่วนใหญ่มีความเชื่อว่า ภาษา Script เป็นภาษาที่ช้า แต่จากประสบการณ์และความรู้สึกของผม ภาษา Script ไม่ได้มีความเร็วเพียงแค่ เพียงพออย่างพอเพียง แต่เร็วกว่าภาษา Managed Code อย่าง Java เสียด้วยซ้ำ แต่ก็เป็นเพียงความรู้สึกที่ไม่ได้รับการพิสูจน์ (คนอ่านอย่าคิดลึกเชียวล่ะ) ครั้งนี้ถือเป็นโอกาสดี เลยเอาเสียหน่อย

Platform

Computer-Modell : Notebook Samsung R55
CPU : Intel Core 2 Duo Centrino T5500
CPU-Freq : 1830 MHz
RAM : 1 GB
OS : Ubuntu 6.04 LTS

Java-1.4 : gij (GNU libgcj) version 4.1.0 (Ubuntu 4.1.0-1ubuntu8)
Java-1.6 : Java(TM) SE Runtime Environment (build 1.6.0-b105)
Python : Python 2.4.3 (#2, Oct 6 2006, 07:52:30) , [GCC 4.0.3 (Ubuntu 4.0.3-1ubuntu5)] on linux2
Ruby : ruby 1.8.4 (2005-12-24) [i486-linux]

หมายเหตุ สำหรับ Java ให้ยึด Java 1.6 เป็นหลักครับ เพราะ Java ของ GNU มันไม่ดีเท่า Java 1.6 ของ Sun แต่สูสี Java 1.4 ของค่ายอื่น ๆ อยู่ (แต่จากการคาดการณ์ ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ยังใช้ Java 1.4 อยู่นะ)

Speed

Test	Java 1.4	Java 1.6	Python	Ruby
Console	12.2	13.9	11.7	12.8
Hash	7.4	2.0	3.6	11.3
IO	1.2	0.7	1.9	6.5
List	2.2	0.4	0.4	5.5
Math	0.7	0.5	0.3	4.4
Real-World-Application	14.8	3.6	0.9	1.5

Memory-usage

Test	Java 1.4	Java 1.6	Python	Ruby
Console	17.9	8.9	17.5	1.6
Hash	17.7	8.9	2.4	40.7
IO	17.9	8.9	2.3	1.6
List	17.9	8.9	2.3	4.1
Math	24.7	22.3	13.9	19.1
Real-World-Application	45.3	37.2	6.2	16.7

Console

ในส่วนนี้ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบอย่างได้ชัดในเรื่องความเร็ว แต่การใช้ Memory ต้องยกใช้ Ruby ส่วน Python มีการใช้ Memory มากผิดปกติ สาเหตุน่าจะมาจาก range() ที่ต้องผลิต list ขนาดยักษ์

Java

public class test {
    public static void main(String[] args) {
        for (int i = 0; i < 1000000; i++) {
            System.out.println(i);
        }
    }
}

Python

for x in range(1000000):
    print x

Ruby

1000000.times do |i|
	puts i
end

Hash

Ruby ทำได้ไม่ดีนัก ทั้งในเรื่องความเร็ว และการใช้ Memory ในทางกลับกัน Python กลับทำได้ดีจนน่าแปลกใจ มีการใช้ Memory ขั้นต่ำสุด ความเร็วห่างจาก Java 1.6 ไม่มากนัก

Java

import java.util.*;
 
public class test {
	public static void main(String[] args) {
		for (int i = 0; i < 6000; i++) {
			Map x = new HashMap();
			for (int j = 0; j < 1000; j++) {
				Integer I=new Integer(i);
				Integer J=new Integer(j);
				x.put(J,I);
				x.get(J);
			}
		}
	}
}

Python

for i in range(6000):
    x={}
    for j in range(1000):
        x[j]=i
        x[j]

Ruby

6000.times do |i|
	x={}
	1000.times do |j|
		x[j] = i
		x[j]
	end
end

ในเรื่องความเร็ว ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ แต่การใช้ Memory ของทุกภาษาอยู่ในขั้นต่ำสุด

Java

import java.io.*;
 
public class test
{
	public static void main(String[] args) {
		try {
			File f = new File("/tmp/scratch");
		PrintWriter pw= new PrintWriter(
				new BufferedWriter(
				new FileWriter(f)));
			for (int i = 0; i < 1000000; i++) {
				pw.print(i);
			}
			pw.close();
		}
		catch(IOException ioe) {
			ioe.printStackTrace();
		}
	}
}

Python

f=open('/tmp/scratch','wb')
for i in xrange(1000000):
    f.write(str(i))
f.close()

Ruby

f = File.new("/tmp/scratch", "w")
1000000.times do |i|
	f.syswrite(i.to_s)
end
f.close

List

งานนี้มีการใช้ทริกเล็กน้อยสำหรับ Python ทำให้ Python มีความเร็วเทียบเท่า Java-1.6 ขึ้นมาได้ ส่วน Ruby รั้งท้ายเหมือนเดิม

Java

import java.util.*;
 
public class test {
    public static void main(String[] args) {
	List initial = new ArrayList();
	initial.add("a");
	initial.add("b");
	initial.add("c");
	initial.add("d");
	initial.add("e");
	initial.add("f");
	initial.add("g");
 
        for (int i = 0; i < 3000; i++) {
            List v = new ArrayList(initial);
            for (int j = 0; j < 1000; j++) {
                v.add(new Integer(j));
                v.get(j);
            }
        }
    }
}

Python

a = map(lambda x : ['a','b','c','d','e','f','g']+range(1000),range(3000))
for i in a : i

Ruby

3000.times do |i|
	v=['a','b','c','d','e','f','g']
	1000.times do |j|
		v.push(j)
		v[j]
	end
end

Math

การทดสอบในส่วนนี้ค่อนข้างใกล้เคียงการใช้งานจริงที่ผมใช้อยู่ ที่ตลกคือ การจัดการ Memory และระบบ Typecast ของ Java ตอนแรกผมใช้ Class ArrayList ในการเก็บข้อมูล แต่ก็ต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่อง Typecast มากกว่าจะมาจดจ่อกับตัวโปรแกรม เลยต้องหันใช้ double[] แทน แต่ตัว double[] ก็เก็บข้อมูลได้เพียง 2000000 หน่วย และไม่สามารถประกาศตัวแปรขนาด 2000000 หน่วย ติดต่อกันได้เกิน 3 ตัวแปร ไม่งั้นมีเรื่อง ส่วน Ruby ก็ช้าจนน่าเกลียด

Java

import java.lang.Math;
 
public class test {
	public static void main(String[] args) {
		double[] x       = new double[200000];
		double[] gauss   = new double[200000];
		double[] laplace = new double[200000];
		double[] si      = new double[200000];
		double[] sisqr   = new double[200000];
		double[] bp      = new double[200000];
		for(int i = 0 ; i < 200000; i++){
			x[i]       = (i/10000.0)-10.0;
			gauss[i]   = Math.exp(-1.0 * x[i] * x[i]);
			laplace[i] = Math.exp(-1.0 * Math.abs(x[i]));
			si[i]      = Math.sin(x[i]*Math.PI)/(x[i]*Math.PI);
			sisqr[i]   = si[i]*si[i];
			bp[i]      = si[i]*Math.cos(x[i]*100);
		}
	}
}

Python

import numpy
x = numpy.arange(-10,10,0.0001)
gauss   = numpy.exp(-(x**2))
laplace = numpy.exp(-numpy.abs(x))
si      = numpy.sin(x*numpy.pi)/(numpy.pi)
sisqr   = si**2
bp      = si*numpy.cos(x*100)

Ruby

x = []
gauss = []
laplace = []
si = []
sisqr = []
bp = []
200000.times do |i|
	x.push( (i / 10000.0)-10.0 )
	gauss.push( Math.exp(-1.0 * x[i] * x[i]) )
	laplace.push(Math.exp(-1.0 * x[i].abs ))
	si.push(Math.sin(x[i]* Math::PI) / (x[i] * Math::PI))
	sisqr.push(si[i]*si[i])
	bp.push(si[i]*Math.cos(x[i]*100))
end

Real-World-Application

การทดสอบสุดท้าย ผมคิดว่าน่าจะใกล้เคียงกับการใช้งานจริงมากที่สุด ในการทดสอบนี้ตัวโปรแกรมต้องสร้าง Query เพื่อสอบถามไปยังฐานข้อมูลก่อน เมื่อได้ข้อมูลมาแล้ว จึงเปลี่ยนแปลงรูปแบบข้อมูลด้วย RegEx และ Splitจากนั้นข้อมูลจะถูกเก็บไว้ใน Hash สุดท้ายก็แสดงผลข้อมูลออกมาทาง Console จะเห็นได้ว่า การทดสอบนี้ มีส่วนประกอบที่ใช้ในการเขียนโปรแกรมเวบไซท์ค่อนข้างครบ

ข้อมูลที่อยู่ในฐานข้อมูลก็คือข้อมูลของ BioLawCom.De คำที่ผมใช้หาในฐานข้อมูลคือ ตัวอักษร a ข้อมูลที่ได้มีทั้งสิ้น 690 rows

สิ่งที่น่าเบื่อมากใน Java คือ Typecast และไม่สามารถบรรจุข้อมูลลงใน Hash และ List ได้แบบง่าย ๆ อย่าง Python กว่าผมจะเขียนโปรแกรมนี้ด้วย Java ได้ต้องใช้เวลานานมาก เพราะต้องแก้ไขข้อผิดพลาดเกือบทุกครั้งที่คอมไพล์ ส่วน Ruby และ Python นั้นมีความคล้ายคลึงกันมาก ต่างกันเพียงแค่รายละเอียดเล็กน้อยเท่านั้น

โปรแกรมที่ได้จาก Ruby และ Python มีขนาดใกล้เคียงกันมาก แต่ของ Java มีขนาดใหญ่กว่าเกือบสองเท่า เวลาที่ใช้ในการเขียนอาจจะมากกว่าห้าหรือสิบเท่า ผลที่ออกมาก็ไม่คุ้มกับเวลาที่เสียไปเอาเสียเลย Java ทั้งใช้เวลามากกว่า และใช้ Memory มากกว่า น่าผิดหวังมาก ส่วน Python นั้นนำโด่ง ทิ้งห่าง Ruby เกือบสองเท่า

(เนื่องจากโค้ดยาวมาก ดังนั้น ผมเลยแยกโค้ดออกมาต่างหาก สามารถดาวน์โหลดได้ที่ Real.zip ครับ)

Java : : มีความเร็วเหนือกว่า Ruby และ Python ในเรื่องง่าย ๆ และพื้น ๆ เท่านั้น โปรแกรมที่มีความซับซ้อนมากขึ้น Java จะเริ่มตะกละ และอุ้ยอ้าย การจะเขียน Application ขนาดใหญ่ด้วย Java จึงต้องเตรียมรับเรื่องนี้ไว้ให้ดี
Python : : ต้องยกให้เป็นผู้ชนะในครั้งนี้ครับ เพราะมีความเร็วสูงสุดใน 4 จาก 6 การทดสอบ ในการทดสอบที่ Python ช้ากว่า Java ก็มีความแตกต่างเกิดขึ้นไม่มากนัก
Ruby : : แม้ว่า Ruby จะไม่ชนะในการทดสอบใดเลย แต่ก็รักษาตำแหน่งการใช้ Memory น้อยได้โดยตลอด แม้ว่าการทดสอบพื้น ๆ Ruby จะเป็น looser แต่ในการใช้งานจริง โดยเฉพาะ Web-Application Ruby ก็สามารถรักษาความเร็วของตัวเองได้ดีทีเดียว แต่สำหรับโปรแกรมจำพวก Simulation ลืม Ruby ไปได้เลยครับ

Conclusion

ในส่วนของผลรวมคะแนน ผมคิดว่าแต่ละคนคงมีตัวคูณสำหรับคะแนนจากแต่ละยกที่ไม่เท่ากัน สำหรับผม ในเรื่อง Peformance x 3 และ Time to code x 2 และ Python ก็เป็นแชมป์ในครั้งนี้ แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นก็เป็นการให้คะแนนโดยผมเพียงคนเดียว ซึ่งอาจไม่ตรงใจหลาย ๆ คน ก็สามารถให้คะแนนแต่ละส่วนกันได้ตามความพอใจครับ

ทั้งนี้และทั้งนั้น ในส่วนของ Performance และ Time to code เป็นส่วนสำคัญมาก และ ผลก็คงเปลี่ยนแปลงจากนี้ไปได้ไม่มาก จากสองส่วนนี้ผมพอจะสรุปได้ว่า Java เป็นอะไรที่ไม่น่าใช้เอาเสียเลย เพราะต้องเสียเวลาเขียนโค้ดนาน แต่โปรแกรมที่ได้กลับไม่มีข้อได้เปรียบใด ๆ

สำหรับบริษัทพัฒนาโปรแกรม หากเลือกใช้ Java เหมือนกับเป็นการเสียเงินลงทุนไป 5-10 เท่าโดยใช่เหตุ ส่วนหนึ่งต้องลงทุนไปกับการเขียนโค้ดที่ต้องใช้เวลานานขึ้น ส่วนหนึ่งต้องเสียไปกับการซื้อเครื่องมือมาช่วยในการพัฒนาโปรแกรม ส่วนหนึ่งต้องเสียไปในการอบรมพนักงาน และอื่น ๆ อีกมากมาย

ข้อได้เปรียบเดียวของ Java คือ เครื่องมือที่พร้อม และมีทฤษฎีรองรับมากมาย ทฤษฎีการวางโครงสร้างระบบส่วนมาก ใช้ Java เป็นภาษาอ้างอิง ในส่วนของทฤษฎีผมมองว่า เราสามารถนำมาปรับใช้กับ Python และ Ruby ได้ไม่ยาก

ส่วน Python นั้นเป็นภาษาที่สามารถนำไปใช้งานได้หลายรูปแบบ ใช้เวลาในการเขียนโค้ดน้อย โปรแกรมที่ได้มี Performance สูง (ว่ากันว่า Python 3000 จะมีความเร็วเพิ่มขึ้นอีก 20-30%) จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ Python จะเป็นภาษาที่ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ

ข้อเสียเปรียบเดียวของ Ruby คือ เป็นภาษาที่ยังใหม่อยู่ จึงยังอาจไม่พร้อมในหลาย ๆ เรื่อง แต่ Community ของ Ruby ก็โตวันโตคืน ทำให้ Ruby ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว และ อาจเทียบชั้นภาษารุ่นพี่อย่าง Java และ Python ได้ในอนาคตอันใกล้

แม้กระนั้นก็ตาม Web-Application ถือเป็นจุดแข็งที่สำคัญที่สุดของ Ruby คุณภาพของ Ruby on Rails อาจทำให้ Ruby เป็นภาษาที่เข้ามาแทนที่ PHP ในอนาคต แต่เรื่องนี้เราคงด่วนสรุปไม่ได้ เพราะขณะนี้มีโปรแกรมจำนวนมากใช้ PHP การเข้ามาแทนที่ PHP ของ Ruby จึงต้องใช้ระยะเวลา และปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมาย