e.p.'s blog

Exynos 5 Octa แปดคอร์แท้หรือแค่ขำๆ?

e.p. — Sun, 20 Jan 2013 05:16:57 +0000

ในช่วงนี้มีกระแสพูดคุยเกี่ยวกับ Exynos 5 Octa กันมาก ตัว Exynos 5 Octa นั้นเป็น SoC (system on a chip) ในรูปแบบ big.LITTLE ที่มีคอร์ของ Cortex-A15 และ Cortex-A7 อยู่ภายในอย่างละสี่คอร์ เรื่องหนึ่งที่ถกเถียงกัน (หรืออาจจะเข้าใจไปในทางเดียวกันโดยมิได้นัดหมาย) ก็คือคอร์ทั้งแปดของหน่วยประมวลผลแบบ big.LITTLE นั้นสามารถใช้งานได้ทีละสี่คอร์หรือว่าได้ทั้งแปดคอร์กันแน่?

ถ้าใครใจร้อนขอสรุปตรงนี้ว่าในทางฮาร์ดแวร์นั้นทั้งแปดคอร์สามารถทำงานได้พร้อมกันทั้งหมด แต่...

ปัญหาในขณะนี้คือระบบปฏิบัติการยังอาจจะไม่สามารถดึงประสิทธิภาพทั้งด้านความเร็วในการประมวลผลและการประหยัดพลังงานออกมาพร้อมๆ กันได้อย่างเต็มที่

คอร์แบบ Cortex-A15 และ Cortex-A7 นั้นเป็นสถาปัตยกรรมเดียวกันทุกกระเบียดนิ้ว (the processors are architecturally identical) ทั้งคู่ใช้ชุดคำสั่ง ARM v7A และทำงานได้ผลอย่างเดียวกันแต่แตกต่างกันที่ประสิทธิภาพ โดย Cortex-A15 ให้ประสิทธิภาพประมาณสองเท่าของ Cortex-A7 ด้วยสัญญาณนาฬิกาที่เท่ากัน และ Cortex-A7 ประหยัดพลังงานประมาณสามเท่าของ Cortex-A15 ในงานเดียวกัน ระบบ big.LITTLE นั้นสามารถทำงานได้สองรูปแบบคือ

1. big.LITTLE Task Migration

ในรูปแบบของ Task Migration นั้นใช้คอร์ Cortex-A15 จับคู่กับ Cortex-A7 ในจำนวนที่เท่ากัน (เช่น 4+4 ในกรณีของ Exynos 5 Octa) โดยจะอาศัยการเปิดปิดคอร์สลับกันตามโหลดของงานที่ทำในขณะนั้น ข้อดีของวิธีนี้ก็คือการออกแบบ scheduler (ตัวกำหนดว่างานไหนจะรันบนคอร์ไหนเมื่อไหร่)
ในระบบปฏิบัติการนั้นทำได้ง่ายเพราะสามารถใช้วิธีเดียวกันกับการปรับความเร็วของสัญญาณนาฬิกาที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันได้เลย สิ่งที่ต้องคำนึงถึงอย่างหนึ่งคือระหว่างการย้ายการทำงานจากคอร์หนึ่งไปอีกคอร์หนึ่งนั้นไม่ได้ได้มาฟรีๆ เพราะการย้ายงานนั้นหมายถึงการเก็บสถานะบนคอร์หนึ่งและนำไปอ่านออกมาคืนเพื่อทำต่อในอีกคอร์หนึ่ง ซึ่งในระหว่างนั้นคอร์ทั้งสองจะทำงานคู่กันและไม่สามารถประมวลผลอย่างอื่นได้ (ถ้าทำนานก็เปลืองไฟและกระตุก) การย้ายงานระหว่าง Cortex-A15 และ Cortex-A7 นั้นทาง ARM บอกว่าสามารถทำได้ใน 20,000 คำสั่ง หรือประมาณ 20 us เมื่อทำงานที่ความถี่ 1 GHZ

2. big.LITTLE MP

เนื่องจากว่าทุกๆ คอร์ของ Cortex-A15 และ Cortex-A7 นั้นออกแบบมาให้ต่อเข้ากับ
Cache Coherent Interconnect (CCI หรือตัวที่ทำให้ cache ของแต่ละคอร์มองเห็นข้อมูลเหมือนกัน) ที่ทำให้ทุกๆ คอร์สามารถทำงานไปพร้อมๆ กันได้ ดังนั้นในรูปแบบนี้ทุกๆ คอร์สามารถช่วยกันประมวลผลได้ แต่จะเป็นรูปแบบของหน่วยประมวลผลที่แตกต่างกัน (HMP/heterogeneous multiprocessing)

ระบบปฏิบัติการในอดีตมองว่าหน่วยประมวลผลทุกตัวนั้นสมมาตรกัน (เป็น SMP/symmetric multiprocessing) การที่หน่วยประมวลผลมีประสิทธิภาพไม่เท่ากัน แถมยังกินไฟไม่เท่ากันนั้นเป็นเรื่องที่ยังต้องศึกษาและปรับแต่งอยู่อีกมาก ดังนั้นจึงอาจจะต้องรออีกสักพักก่อนที่เราจะได้เห็นการใช้งานในรูปแบบนี้อย่างสมบูรณ์

big.LITTLE ปะทะ 4-PLUS-1

เรามักจะเห็นการนำ 4-PLUS-1 ของ NVIDIA มาเปรียบเทียบกับ big.LITTLE อยู่เสมอ วิธีการของ 4-PLUS-1 นั้นเรียกว่า Variable Symmetric Multiprocessing (vSMP)
ซึ่งความแตกต่างก็คือใน vSMP นั้นทุกๆ คอร์รวมถึงคอร์ประหยัดไฟนั้นเป็น Cortex-A9 เหมือนกันทั้งหมด (All five CPU cores are identical ARM Cortex A9 CPUs)
แต่กระบวนการผลิตซิลิคอนนั้นแตกต่างกัน คอร์ประหยัดไฟใช้กระบวนการผลิตที่เน้นให้ประหยัดพลังงานในขณะที่ทำงานได้ที่ความถี่ต่ำ
ส่วนคอร์หลักทั้งสี่นั้นใช้กระบวนการผลิตมาตรฐานที่สามารถทำงานได้ที่ความถี่สูงๆ

ความแตกต่างที่สำคัญอีกอย่างคือใน 4-PLUS-1 นั้นระบบปฏิบัติการมองไม่เห็นคอร์ประหยัดไฟ การสลับการทำงานระหว่างคอร์ปกติและคอร์ประหยัดไฟนั้นทำโดยอัตโนมัติ
ดังนั้นใน 4-PLUS-1 จึงไม่สามารถให้ทั้งห้าคอร์ทำงานพร้อมกันได้ ส่วนใน big.LITTLE นั้นระบบปฏิบัติการมองเห็นทุกคอร์ และต้องเป็นผู้สั่งการย้ายการทำงานระหว่างคอร์เอง

ขณะนี้และต่อไปจากนี้

การใช้งานรูปแบบ big.LITTLE Task Migration นั้นสามารถทำได้ง่ายโดยไม่ต้องปรับแก้ส่วน scheduling ของระบบปฏิบัติการ ดังนั้นเราน่าจะเห็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ ใช้วิธีการนี้ก่อนในช่วงแรก
ส่วนในรูปแบบ big.LITTLE MP ที่ยืดหยุ่นกว่ามากและสามารถทำได้โดยไม่ต้องแก้ไขฮาร์ดแวร์ (จริงๆ เรียกได้ว่า big.LITTLE Task Migration เป็น subset ของ big.LITTLE MP เลยด้วยซ้ำ)
อาจจะต้องรอการปรับแต่งอีกสักระยะก่อนที่จะออกมาให้เราๆ ได้ใช้กัน (เมื่อ และต่อเมื่อ ไม่โดนลอยแพไปเสียก่อน)

มีคลิปดูเพลินๆ

อ้างอิง

ARM WHITEPAPER -
Big.LITTLE Processing with ARM Cortex™-A15 & Cortex-A7
ARM WHITEPAPER -
Advances in big.LITTLE Technology for Power and Energy Savings
ARM/Norten Rasmussen -
Update on big.LITTLE scheduling experiments
Linaro Blog -
big.LITTLE Technology – Two Usage Models
Linaro Projects -
big.LITTLE MP
Samsung Electronics -
Benefits of the big.LITTLE Architecture
Nicolas Pitre - Linux support for ARM big.LITTLE
NVIDIA WHITEPAPER -
Variable SMP (4-PLUS-1™) – A Multi-Core CPU Architecture for Low Power and High Performance

ARM, big.LITTLE, Cortex, CPU, Exynos, In-Depth, Processor, Samsung

เหตุผลที่ทำไมสาย Thunderbolt ถึงฝังชิป

e.p. — Fri, 01 Jul 2011 15:14:39 +0000

บทความสั้นนะครับ จากข่าว "เหตุผลที่ทำไมสาย Thunderbolt ของแอปเปิลถึงแพง" ที่บอกว่าแพงเพราะว่าฝังชิป คำถามถัดมาก็คือ ทำไมถึงได้ฝังชิปลงไปในสายทำให้สายแพง ไม่ฝังไปในตัวเครื่องเสียให้จบ เรามาลองดูกันว่ามีความจำเป็นหรือประโยชน์อะไรที่ทำแบบนั้น

Thunderbolt หรือที่มีรหัสเรียกว่า Light Peak นั้นเป็นความร่วมมือของ Apple และ Intel โดยนอกเหนือจากจุดเด่นที่มักพูดถึงกันก็คือความเร็วในระดับ 10 Gbps นั้นมันยังรองรับสายได้ทั้งสายไฟฟ้าและสายใยแก้วนำแสง

อะไรที่ทำให้มันสามารถรองรับสายได้ทั้งสองแบบ? คำตอบก็คือการใช้ตัวแปลงสัญญาณ (transceiver, ตัวอย่างก็คือชิป GN2033 ที่พูดถึงกัน) ที่ปลายของสายสัญญาณแทนที่จะฝังไว้ในตัวเครื่อง ทีนี้ถ้าอยากจะใช้สายใยแก้วที่ส่งได้ระยะทางไกลกว่าก็ไม่ยากแล้ว เปลี่ยนตัวแปลงสัญญาณทั้งสองฝั่งก็เรียบร้อย ตัวเครื่องไม่ต้องแก้ไขอะไรเลย คนออกแบบฉลาดไหมครับ?

ลองนึกถึง Ethernet ที่มีช่องต่อแบบ AUI แล้วเราก็เปลี่ยนชนิดสายได้ด้วยการเปลี่ยน MAU ดูแล้วจะถึงบางอ้อทันที

แต่ถ้าใครถึงบางอ้อในทันที แปลว่ามีอายุแล้ว...

หมายเหตุ: ที่เขียนมานี่ผมสรุปเอาเองจากข้อมูลสั้นๆ ของ Intel นะครับ เค้าไม่ได้เขียนตรงๆ แบบนั้น โปรดอ่านด้วยความระมัดระวัง

PC บน JavaScript

e.p. — Fri, 20 May 2011 09:36:13 +0000

คุณ Fabrice Bellard ได้ทดลองสร้าง PC emulator ขึ้นมาโดยใช้ JavaScript ล้วนๆ (ต้องรองรับ W3C Typed Arrays) โดยสามารถจำลองการทำงานได้ใกล้เคียงกับ 486 ที่ไม่มี FPU แต่ว่ามี MMU ที่สมบูรณ์เพื่อจะเล่น Linux ได้

บรรยายไปก็ไม่เท่าเห็นของจริง ไปลองเล่นกันเลยดีกว่า (ใช้ได้กับ Firefox 4 และ Chrome 11)

Javascript PC Emulator

เค้าเตรียมไฟล์ hello.c และโปรแกรม tcc สำหรับคอมไฟล์โปรแกรมไว้ด้วย พร้อมกับโปรแกรม vi และ qemacs สำหรับใช้แก้ไขไฟล์

น่าลองเอามาใช้ประกอบเว็บสอน Linux เบื้องต้น หรือหัดเขียนโปรแกรมจริงๆ

ที่มา: Javascript PC Emulator - Technical Notes

APNIC ประกาศเข้าสู่ช่วงที่สามสำหรับการหมดลงของ IPv4

e.p. — Fri, 15 Apr 2011 00:52:02 +0000

APNIC ประกาศว่าวันนี้ (15 เมษายน พ.ศ.2554) APNIC เหลือ IPv4 ขนาด /8 ช่วงสุดท้ายแล้ว ซึ่งทำให้เข้าสู่ช่วงที่สามของการหมดลงของ IPv4 ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ซึ่งนโยบายสำหรับการแจกจ่าย IPv4 ในช่วงที่สามนี้คือ

ผู้ถือแอคเคาต์ APNIC (สมาชิก) สามารถขอ IPv4 ได้สูงสุดคือช่วงขนาด /22 (1024 ไอพี) ได้เพียงช่วงเดียวเท่านั้น ทั้งนี้เพื่อให้ทั้งเครือข่ายที่มีอยู่แล้วและเพิ่งเกิดสามารถได้รับช่วง IPv4 ไปใช้ช่วยในการย้ายไปใช้ IPv6 ได้
APNIC จะกันช่วงไอพีขนาด /16 (65536 ไอพี) เอาไว้ "เผื่อ" ใช้ในอนาคต แต่ถ้าไอพีที่กันไว้นี้ยังไม่ถูกใช้ในขณะที่ไอพีอื่นๆ ถูกจัดสรรไปหมดแล้ว APNIC จะนำไอพีช่วงนี้กลับมาจัดสรรใหม่
สามารถโอนย้ายแอดเดรส IPv4 ระหว่างสมาชิกได้โดยไม่จำกัดผู้รับ (แต่ถ้าผู้รับจะขอไอพีจาก APNIC ในช่วง /8 ที่เหลือก็จะต้องสามารถแสดงให้เห็นถึงความจำเป็นด้วย)

ที่มา: APNIC: APNIC IPv4 Address Pool Reaches Final /8

ลืม iPad, iPhone, iPod, iMac และ iTunes ไปได้เลย เพราะ iForgot!

e.p. — Tue, 08 Mar 2011 16:09:10 +0000

ชื่อของผลิตภัณฑ์หลายๆ ตัวของแอปเปิลนั้นจะขึ้นต้นด้วยตัวไอเล็ก ("i") เช่น iPad, iPod หรือ iOS แต่ยังมีอีกสิ่งที่หลายๆ คนอาจจะไม่ทันได้สังเกตนั่นก็คือบริการ iForgot ของแอปเปิล

การเข้าถึงบริการของแอปเปิลนั้นจะผูกเข้ากับ "Apple ID" ซึ่งถ้าเกิดเราลืมรหัสผ่านขึ้นมาเราก็จะต้องใช้บริการรีเซตรหัสผ่านในหน้าเว็บ iforgot.apple.com

ดูเผินๆ ก็ไม่น่าจะมีอะไรพิเศษที่จะใช้คำว่า iforgot มาเป็นชื่อเครื่อง แต่ถ้าลองดูดีๆ จะพบว่าแอปเปิลนั้น "แอบเน้น" คำว่า iForgot แบบเนียนๆ เอาไว้

ลองกดเข้าไปดูนะครับ

http://iforgot.apple.com

สังเกตไหมว่าระหว่างที่หน้าจอเป็นสีขาวทั้งจอไปสักครู่นั้นตัวหัวของหน้า (title) กลายเป็นคำว่า "iForgot" ก่อนที่หน้าเว็บจะถูกส่งต่อไปในหน้าสำหรับรีเซตรหัสผ่านจริงๆ อีกที

เรามาลองดูกันว่าแอปเปิลตั้งใจ "เนียน" จริงๆ หรือเปล่า

$ wget -q -O - http://iforgot.apple.com/
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 3.2//EN">
<HTML>
    <HEAD>
        <META NAME="generator" CONTENT="WebObjects 5">
        <TITLE>iForgot</TITLE>
        <META HTTP-EQUIV="REFRESH" CONTENT="0;URL=https://iforgot.apple.com/cgi- bin/WebObjects/DSiForgot.woa/wa">
    </HEAD>
    <BODY BGCOLOR=#FFFFFF>
    </BODY>
</HTML>

$

ดูเหมือนกับว่าหน้าแรกนี้จะมีหน้าที่นำผู้ใช้ให้เข้าไปใช้โปรโตคอล "https" อีกทีหนึ่ง แต่ผมลองสั่ง

$ wget -q -O - https://iforgot.apple.com/ --no-check-certificate
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 3.2//EN">
<HTML>
    <HEAD>
        <META NAME="generator" CONTENT="WebObjects 5">
        <TITLE>iForgot</TITLE>
        <META HTTP-EQUIV="REFRESH" CONTENT="0;URL=https://iforgot.apple.com/cgi-bin/WebObjects/DSiForgot.woa/wa">
    </HEAD>
    <BODY BGCOLOR=#FFFFFF>
    </BODY>
</HTML>

$

ก็ได้หน้าเว็บที่เหมือนกันออกมาเลย แล้วทีนี้ลองเข้าเว็บ http://iforgot.apple.com/cgi-bin/WebObjects/DSiForgot.woa/wa (เป็น http ธรรมดาไม่ใช่ https) ก็พบว่าเข้าได้ปกติ ไม่ได้ถูกดีดกลับไปหน้าที่เป็น https แต่อย่างได ผมจึงทึกทักสรุปเอาเองว่าแอปเปิลมีอารมณ์ขันทำหน้าแรกของ iforgot.apple.com มาเพื่อแอบเน้นคำว่า "iForgot" แบบเนียนๆ ครับ

ปล. บทความนี้ก็ให้อ่านขำๆ นะครับ ไม่ใช่ข่าว แล้วก็ไม่ใช่วิชาการอะไร :p

ออราเคิลออกตัวแก้บักสำหรับจาวา

e.p. — Wed, 09 Feb 2011 08:15:15 +0000

ออราเคิลออกประกาศ Security Alert for CVE-2010-4476 พร้อมโปรแกรมแก้ไขบัก
ซึ่งเป็นบักในส่วนการแปลงข้อความตัวอักษรเลขฐาน 10 ไปเป็นเลขฐาน 2 จำนวนจริงแบบความละเอียดสองเท่า (double-precision binary floating-point) ที่เมื่อเจอเลข 2.2250738585072012e-308 จะวนติดอยู่ในลูปและไม่สามารถทำงานคำสั่งถัดไปได้

บักนี้ร้ายขนาดไหน? ยกตัวอย่างง่ายๆ ก็ทำให้โปรแกรมอย่าง "javac" ค้างได้ รายละเอียดลองอ่าน "Java Hangs When Converting 2.2250738585072012e-308" ดู

ฉันเจาะ ::1 ได้! (วิธีการเขียนและแอดเดรส IPv6 ที่ควรรู้)

e.p. — Tue, 08 Feb 2011 16:33:19 +0000

ในขณะที่ IPv6 กำลังเข้ามาเราน่าจะเรียนรู้เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของ IPv6 กันเสียหน่อย ไม่อย่างนั้นอาจจะมีคนทำเสื้อมาล้อเลียนเราได้ว่า "I hacked ::1"

เริ่มต้นด้วยการเขียนแอดเดรส IPv6 แบบเต็มๆ นั้นเราแบ่งเลข IPv6 ซึ่งมี 128 บิตออกเป็น 8 ชุด ชุดละ 16 บิต แล้วเขียนแต่ละชุดในรูปของเลขฐาน 16 คั่นแต่ละชุดจากกันด้วยเครื่องหมายโคลอน เช่น

0010000000000001 0000110110111000 0000000000000010 0000000000000011 0000000000000100 0000000000000101 0000000000000110 0000000000000111

เราจะเขียนได้เป็น
2001:db8:2:3:4:5:6:7

แต่ถ้าเลขฐาน 16 ที่มีค่าเป็น 0 อยู่ติดกันหลายชุดเราจะสามารถเขียนย่อด้วยโคลอนคู่ติดกันได้ เช่น

0010000000000001 0000110110111000 0000000000000010 0000000000000000 0000000000000000 0000000000000000 0000000000000110 0000000000000111

จะเขียนเป็น
2001:db8:2::6:7

เนื่องจากการเขียนนั้นทำได้หลายรูปแบบทำให้สับสนยุ่งยาก จึงได้มี RFC5952: A Recommendation for IPv6 Address Text Representation ที่เป็นการแนะนำการเขียนแอดเดรสของ IPv6 เอาไว้ดังนี้ (RFC ที่ยกมาแต่ละตัวตอนนี้มีสถานะต่างๆ กัน ไม่มีตัวไหนเป็น "มาตรฐาน" นะครับ ยังเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอด มองว่าเป็นคำแนะนำสำหรับเวลานี้ก็แล้วกัน)

ตัดเลข 0 ที่นำหน้าเลขฐาน 16 แต่ละชุดทิ้งทั้งหมด เช่น เราจะไม่เขียน "0db8" แต่จะต้องเขียน "db8" และเราจะไม่เขียน "0000" แต่จะต้องเขียน "0"
การใช้ "::"
- ใช้ "::" ได้เพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้น
- ต้องเลือกตำแหน่งที่ทำให้ย่อได้มากที่สุด (นั่นหมายถึงเลือกตำแหน่งที่เลขฐาน 16 แต่ละชุดเป็น 0 ติดกันมากที่สุดเท่าที่จะทำได้) ถ้ามีหลายตำแหน่งที่สามารถย่อได้ยาวเท่ากัน ให้เลือกตำแหน่งทางซ้ายเสมอ เช่น 2001:db8:0:0:1:0:0:1 จะต้องย่อเป็น 2001:db8::1:0:0:1 เท่านั้น
- ห้ามใช้ "::" เพื่อย่อเลข 0 เพียงตัวเดียว เช่นห้ามเขียน 2001:db8::1:1:1:1:1 เพราะ :: นั้นแทน :0: ซึ่งเป็น 0 เพียงตัวเดียว
ในส่วนเลขฐาน 16 ตัวอักษร 'a' 'b' 'c' 'd' 'e' 'f' ต้องใช้ตัวเล็ก (lowercase) เท่านั้น

ที่ผ่านมานั้นเป็นการเขียนแอดเดรส IPv6 ธรรมดา ในกรณีของแอดเดรส IPv6 พิเศษเช่น

IPv4-Mapped IPv6 address เลข IPv4 ที่เขียนในรูป IPv6 ซึ่งหลายคนคงเคยเห็นกันแล้วเวลาสั่ง netstat -n -a ในเครื่อง Linux ที่เปิด IPv6 ไว้แล้ว
ISATAP การทำท่อระหว่างเครื่องที่เป็น dual-stack ด้วยกันวิ่งผ่านบนเครือข่าย IPv4 แบบอัตโนมัติ
IPv4-translatable address ใช้ในการแปลง IPv6/IPv4 เพื่อทำท่อเชื่อม

ไอพีเหล่านี้มีความพิเศษตรงที่ได้ฝังเอาหมายเลข IPv4 เอาไว้ในส่วนนัยสำคัญต่ำ (ขวามือสุด) ของ IPv6 ซึ่งสามารถที่จะเขียนในรูปแบบพิเศษที่ผสมกันระหว่างเลขฐาน 16 ที่คั่นด้วยโคลอนกับเลขฐานสิบที่คั่นด้วยจุด โดยมีข้อกำหนดว่าแนะนำให้เขียนในรูปแบบพิเศษนี้เมื่อสามารถแบ่งแยกชี้ชัดได้ว่าไอพีนี้มี IPv4 แอดเดรสฝังอยู่โดยดูจาก "พรีฟิก (prefix: ส่วนต้นทางซ้ายมือของแอดเดรส)" ที่รู้กันดีเท่านั้น เช่นพรีฟิกที่กำหนดใน RFC4291 และ RFC2765 แต่ถ้ามีวิธีการอื่นที่ทำให้รู้ได้ว่าพรีฟิกนั้นมี IPv4 ฝังอยู่ก็อาจจะเขียนแบบผสมด้วยก็ได้

ตัวอย่าง IPv6 ที่เขียนในรูปแบบนี้เช่น ::ffff:10.0.0.1 (เป็น IPv4-Mapped IPv6 address)

ส่วนในการเขียน IPv6 ร่วมกับหมายเลขพอร์ทนั้นสามารถทำได้หลายวิธีเช่นเดียวกับ IPv4 เช่น

[2001:db8::1]:80 ควรใช้ อย่างที่เขียนใน RFC3986
2001:db8::1:80 ไม่แนะนำเพราะมีความกำกวม
2001:db8::1.80
2001:db8::1 port 80
2001:db8::1p80
2001:db8::1#80

ตอนนี้เราพอจะรู้แล้วว่ารูปแบบการเขียน IPv6 นั้นเป็นอย่างไร แล้วมี "แอดเดรส/พรีฟิก" อะไรที่เราควรรู้ไว้บ้าง?

2000::/3 Global Unicast ก็คือ IPv6 ที่มองเห็นทั้งโลก
- 2001::/32 เอาไว้ใช้กับอุโมงแบบ Teredo
- 2001:db8::/32 เอาไว้ใช้ในการทำเอกสาร เช่นใช้ในการยกตัวอย่าง (RFC3849)
- 2002::/16 ใช้กับอุโมงแบบ 6to4
3ffe:831f::/32 อุโมงแบบ Teredo เก่าเช่นที่ Windows เคยใช้ (ยังมีหลงเหลือให้เห็นอยู่)
fe80::/10 Link Local Unicast ไว้สำหรับติดต่อกันภายใน link เดียวกัน (เทียบแล้วจะใกล้เคียงกับภายใน subnet เดียวกัน)
ff00::/8 Multicast ส่งไปที่ผู้รับหลายๆ เครื่อง
- ff02::1 All Node Address ทุกเครื่องใน subnet
- ff02::2 All Routers Address ทุก router ใน subnet
::/128 (ศูนย์หมด) Unspecified แทนไอพีที่ยังไม่ระบุ ตัวอย่างคือถ้าสั่ง netstat -a ดูพอร์ทที่เปิดรับ IPv6 จากเครื่องไหนก็ได้เอาไว้จะเจอไอพีนี้

และอันสุดท้าย

::1/128 Loopback

รู้แบบนี้แล้วก็อย่าไปบอกใครเขาล่ะว่าได้ "hacked ::1" มา

ที่มา

เล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับการจัดสรร IPv4 ในไทย

e.p. — Wed, 02 Feb 2011 10:25:41 +0000

วันนี้ลองพยายามจัดกลุ่มของช่วงไอพีที่ APNIC จัดสรรให้แก่ประเทศไทยดูทำให้พอรู้คร่าวๆ ว่าใครถือไอพีอยู่เท่าไหร่บ้าง ต้องออกตัวก่อนว่าข้อมูลนี้ใช้อ้างอิงไม่ได้เพราะเป็นการจัดด้วยมือ โอกาสพลาดสูง ถือว่าเล่าสู่กันฟังนะครับ

ผู้ครอบครอง IPv4 อันดับหนึ่งของไทยคือ True ที่มีไอพีอยู่ประมาณ 1.36 ล้านไอพี (รวมทั้งกลุ่มนะครับ ไม่ว่าจะ Dial-up, ADSL, Mobile) ตามมาติดๆ ด้วย TOT ที่มี 1.02 ล้านไอพี อันดับสามได้แก่ Tripple T มี 786,944 ไอพี ซึ่งในกลุ่มเหล่านี้มีไอพีหลายช่วงมาก เช่น True มีอยู่ถึง 42 ช่วงด้วยกัน

ลำดับถัดลงมาเป็น AIS มี 428,032 ไอพี TTT Maxnet มี 419,840 ไอพี และ CAT 299,008 ไอพี

ในส่วนการศึกษา ม.หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติมีเท่ากับ UniNet ที่มี 131,072 ไอพี ถัดมาก็มีหลายมหาวิทยาลัยที่ได้ /16 ในครอบครอง แต่ว่าหลายๆ มหาวิทยาลัยไม่ได้มีไอพีช่วงเดียว เช่น

AIT 192.41.170.0/24, 203.159.0.0/16, 202.8.65.0/24, 202.8.66.0/23, 202.8.68.0/22 รวม 67,584 ไอพี
ABAC 202.6.100.0/24, 202.6.101.0/24, 198.49.112.0/23, 168.120.0.0/16 รวม 66,560 ไอพี
CHULA 192.108.230.0/24, 202.6.90.0/24, 192.251.228.0/24, 192.133.10.0/24, 161.200.0.0/16 รวม 66,560 ไอพี
KU 158.108.0.0/16, 192.102.83.0/24 รวม 65,792 ไอพี

เรียกว่าเอา /24 มาเฉือนกันเล็กๆ น้อยๆ

ที่มา - APNIC Stats

15 อันดับแรกของประเทศที่ได้รับจัดสรร IPv4 มากที่สุดจาก APNIC

e.p. — Wed, 02 Feb 2011 02:53:47 +0000

เราลองมาดูกันว่าในโค้งสุดท้ายก่อนที่ IPv4 จะถูกจัดสรรไปจนหมดนั้น แต่ละประเทศในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกได้รับการจัดสรร IPv4 กันไปประเทศละเท่าไหร่

จากข้อมูลของเมื่อวานนี้ (1 ก.พ. 54) APNIC ซึ่งเป็นนายทะเบียนของภูมิภาคนี้ได้จัดสรรไอพีไปแล้วทั้งหมด 17,610 ช่วง คิดเป็น 769,631,744 ไอพี โดยขนาดที่จัดสรรในแต่ละช่วงมีตั้งแต่ /24 (256 ไอพี) ไปจนถึง /8 (16,777,216 ไอพี) แน่นอนว่าประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลกอย่างจีนได้ครองตำแหน่งประเทศที่ได้รับการจัดสรร IPv4 ไปมากที่สุดถึงประมาณ 293 ล้านไอพีใน 1,875 ช่วง คิดเป็น 38% ของไอพีที่ได้รับการจัดสรรในภูมิภาคนี้เลยทีเดียว

อันดับที่ 2 และ 3 ก็หนีไม่พ้นประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีที่เป็นเจ้าพ่อทางด้านเทคโนโลยี ได้รับการจัดสรรไปถึงประมาณ 187/106 ล้านไอพีใน 2,418/882 ช่วง คิดเป็น 24%/14% ของทั้งหมด น่าสังเกตว่าจำนวนช่วงไอพีของญี่ปุ่นนั้นมากกว่าของเกาหลีเกือบ 3 เท่าตัว ซึ่งน่าจะเกิดจากการขอจัดสรรไอพีหลายๆ ครั้ง หรือจากหลายๆ หน่วยงาน ทำให้ญี่ปุ่นได้ไอพีกระจัดกระจายหลายช่วงมากกว่าเกาหลี และญี่ปุ่นนั้นเป็นเพียงประเทศเดียวในภูมิภาคนี้ที่ได้รับจัดสรรช่วงที่ใหญ่ที่สุดคือ /8 ไป

อันดับ 4 ได้แก่ประเทศออสเตรเลีย ได้ไอพีไปประมาณ 48 ล้านไอพีใน 6,126 ช่วง หรือคิดเป็น 6% ของไอพีที่ได้รับการจัดสรร ประเทศออสเตรเลียยังครองอันดับประเทศที่มีจำนวนช่วงไอพีมากที่สุดในภูมิภาคนี้ไปด้วยอีกตำแหน่งหนึ่ง (มากกว่าญี่ปุ่นที่เป็นอันดับ 2 อยู่ 2.5 เท่า ในขณะที่มีจำนวนไอพีน้อยกว่าญี่ปุ่นถึง 3.9 เท่า)

อันดับ 5 นั้นเป็นของประเทศไต้หวัน ด้วยตัวเลข 33 ล้านไอพีใน 477 ช่วงซึ่งคิดเป็น 4% ส่วนประเทศที่มีจำนวนประชากรเป็นอันดับสองของโลกหรืออินเดียนั้นกลับได้ตำแหน่งที่ 6 ด้วยตัวเลข 30 ล้านไอพีใน 820 ช่วง

ขอข้ามอันดับ 7 เวียดนาม อันดับ 8 อินโดนีเซียและอันดับ 9 ฮ่องกงไปพูดถึงอันดับ 10 คือประเทศไทยของเราเลยดีกว่า ประเทศไทยได้รับจัดสรรไอพีทั้งหมด 7,374,592 ไอพีใน 390 ช่วง คิดเป็น 0.96% ของไอพีที่ได้รับการจัดสรรในภูมิภาคนี้ โดยช่วงที่ใหญ่ที่สุดที่ได้รับคือ /14 (262,144 ไอพี) จำนวน 4 ช่วง (เป็นของ AIS, True, TOT และ Triple T)

ช่วงเล็กลงหน่อยคือ /15 (131,072 ไอพี) มี 12 ช่วงคือของ DTAC, TT&T (Maxnet), มหาวิทยาลัยหัวเฉียว, 2 x Triple T, 3 x True, 4 x TOT ส่วนช่วง /16 (65,536 ไอพี) มี 40 ช่วง และ /17 (32,768 ไอพี) มี 22 ช่วง

รายละเอียดประเทศอื่นๆ ดูได้จากตาราง

 Country   #Address  #Range  Bigg. Rang.   % IP
-----------------------------------------------
 1 CN    292,887,296   1,875   4,194,304  38.06
 2 JP    187,163,136   2,418  16,777,216  24.32
 3 KR    106,021,376     882   4,194,304  13.78
 4 AU     48,389,888   6,126   2,097,152   6.29
 5 TW     33,038,080     477   2,097,152   4.29
 6 IN     29,914,880     820   4,194,304   3.89
 7 VN     12,660,480     164   2,097,152   1.65
 8 ID     12,390,144     651   2,097,152   1.61
 9 HK      9,674,496     723     262,144   1.26
10 TH      7,374,592     390     262,144   0.96
11 NZ      6,993,408   1,250     262,144   0.91
12 MY      5,801,472     306     524,288   0.75
13 SG      5,312,512     480     131,072   0.69
14 PH      5,304,576     316     524,288   0.69
15 PK      2,942,464     141   1,048,576   0.38
Others     3,762,944     591     805,120   0.49
-----------------------------------------------
         769,631,744  17,610

ใครว่างๆ ลองเทียบปริมาณไอพีต่อพื้นที่ แล้วก็ปริมาณไอพีต่อประชากรของแต่ละประเทศดูหน่อย...

ที่มา - APNIC Stats